20 
over de verdeeling der gevoeligheid over het huid-oppervlak, dan 
schijnen die overdekkingen toch wel degelijk functioneele beteekenis 
te hebben. WinkLeEr en VAN RIJNBERK vonden bij den hond nl. op den 
rug, gelijk ik reeds aangaf, een overdekking van !/, dermatoom 
(eig. kernveld), waaruit volgt, dat het middelste '/, gedeelte van 
een dermatoom slechts ‘door één wortel, de beide naast gelegen 
'/s gedeelten elk door twee wortels geïnnerveerd zullen worden; dat 
bijgevolg waarschijnlijk de gevoeligheid in het middelste dermatoom- 
stuk geringer zijn zal dan in de overdekkings-velden. LANGELAAN 
had verder vastgesteld, dat de huid bij normale personen niet 
gelijkmatig gevoelig voor pijn was, doch dat er bepaalde zones 
gevoeliger waren dan de omgeving. Uit de door hem vervaardigde 
teekeningen dier zones blijkt nu, gelijk VAN RijnBerK opmerkt, dat deze 
hyperalgetische lijnen vrijwel gelegen zijn op de dermatoom-grenzen, 
zooals zij door Bork voor den mensch zijn aangegeven. Verder bepaalde 
CorreN nog op de ventrale zijde van den arm, ongeveer langs de axiele lijn, 
een zone, welke eveneens meer dan zijn omgeving voor pijn gevoelig 
was. Er schijnt dus langs de dermatoom-grenzen een summatie der 
innervatie te bestaan, zich uitend in hyperalgesie; het ligt voor de 
hand dit verschijnsel aan dermatoom-overdekking toe te schrijven. 
Wat nu verder de grootte der „overlap” betreft, deze behoeft 
bij een dermatoom op de verschillende hoogten (dorsaal, lateraal, 
ventraal) niet gelijk te zijn, daar het dermatoom zelf op die niveau’s 
in breedte kan verschillen. 
In direct verband met de grootte der overdekking op de 
verschillende niveau's staat de uitgebreidheid en vorm der analgetische 
zóne verkregen bij het doorsnijden van een of meer dorsale wortels 
(methode van TürcxK). Hoe grooter de overdekking, des te meer 
wortels moeten er doorgesneden worden om een ongevoelige zone 
van bepaalde breedte te verkrijgen. Zoo geven b.v. WINKLER en 
VAN RIJNBERK voor den hond aan, dat eerst het doorsnijden van 
> naast elkaar gelegen wortels een bandvormig analgetisch veld 
doet ontstaan, dat ononderbroken van de dorsale naar de ventrale 
