25 
Ten slotte schijnt er eenige overeenstemming te bestaan in de ligging 
der met de dorsale wortels correspondeerende dermatomen en die der 
huidvelden, welke door de overeenkomstige sympathische ganglien 
geïnnerveerd worden (pilomotorische, vasomotorische, secretorische en 
pigmentomotorische velden) (LANGLEY, SHERRINGTON en VAN RIJNBERK). 
Als laatste punt krijgen we de variabiliteit der dermatomen, welke 
bij vergelijking niet alleen van verschillende diersoorten onderling, 
doeh ook van exemplaren van één zelfde soort waar te nemen is; 
ik vermeldde ze reeds met een enkel woord bij de behandeling van 
den zenuwplexus. Een variabiliteit van plaats, vorm en uitgebreid- 
heid. Hiervoor geldt het beginsel van FüRrBRINGER, later door 
LANGLEY, SHERRINGTON en Bork uitgewerkt, nl, dat de opbouw van 
een extremiteit, de samenstelling van een zenuwplexus, de innervatie 
der huid en spieren dier extremiteit, afhangen van het (verschillende) 
segmentale niveau, waarop zich die extremiteit in de phylogenie of 
in de ontogenie van een dier aan de wervelkolom ontwikkeld heeft. 
Heeft de poot-aanleg een segment meer craniaalwaarts plaats, dan 
levert een meer kopwaarts gelegen neuromeer het innervatie-materiaal ; 
craniaal komt er dus een segment bij de extremiteit, terwijl er 
caudaal een afgaat (het z.g.n. praefixe type van SHERRINGTON); Op 
dezelfde wijze kan de poot een segment verder caudaalwaarts 
geplaatst zijn (het z.g.n. postfixe type van SHERRINGTON). 
WINKLER en VAN RiJNBERK!) vonden omtrent de individueele 
variaties aan den achterpoot van den hond het volgende. Ten eerste: 
de variaties der wortelvelden geschieden in een bepaalde richting: 
die der randvelden in de richting der lengte-as van de extremiteit, 
die der topvelden in de richting loodrecht daarop ; dus geheel volgens 
de opvatting van de seriëele dermatoom-verschuiving. Ten tweede: 
elk wortelveld kan bij een individu in tallooze gradaties geheel of 
ten deele de plaats innemen, die bij een ander individu door een 
aangrenzend dermatoom wordt ingenomen. Im dit geval verandert 
1) Versl. K. Ac. v. W. 1910. 
Nieuwe Verhandelingen - Tweede Reeks. - VII, 4 
