26 
het tevens van vorm: het gaat meer en meer de gedaante van het 
naast gelegen huidveld aannemen, al naarmate het vollediger in zijn 
plaats treedt. Ook dit is in overeenstemming met de seriëele 
verschuiving; stelt men zich namelijk de extremiteit-aanleg voor als 
een zeer steile kegel, de ingroeiende zenuwen als evenwijdige bundels, 
dan veroorzaakt een kleine verplaatsing van dien kegel reeds een 
zeer ver distaal ingroeien der zenuwen, welke het meest craniaal 
of caudaal in den kegel gelegen zijn. Ten derde: meestal varieert niet 
één dermatoom alleen, doeh de geheele rij in denzelfden zin; met 
behoud evenwel der voor de rand- en topdermatomen kenmerkende 
richting. Ook dit wijst op seriëele variatie, bepaald door het 
verschillend segmentaal niveau van den extremiteit-aanleg. Men moet 
zich hierbij dus voorstellen, dat de axiele lijnen met den poot langs 
de wervelkolom verschuiven, doch ten opzichte van den poot zelf hun 
plaats behouden, ter wijl de dermatomen allen hun volgorde bewaren, doch 
hun ligging t. o. v. de extremiteit veranderen. Tevens is er het feit geheel 
mee in overeenstemming, dat de dermatoom-variaties vaak samengaan 
met veranderingen in de segmentale verhoudingen van andere organen, 
b.v. de wervelkolom (vermeerdering of vermindering van het aantal 
wervels) en den plexus.*) Het schijnt dus, merken WinNkKrLeER en 
VAN RiJNBERK Op, alsof de peripherie bepaalt, welken vorm een 
wortelveld zal aannemen, onverschillig of een meer craniaal of een 
meer caudaal gelegen neuromeer het inner vatie-materiaal verschaft heeft. 
Toch zouden niet alle dermatoom-variaties het gevolg van zulke seriëele 
verschuivingen zijn ; soms is men genoodzaakt een verbreeding van den 
extremiteit-aanleg aan te nemen. Ook dit had FürBRINGER reeds 
voor den plexus geconstateerd. Verder meent in den laatsten tijd 
Kressens (l. ce.) de door FürBrincer bestreden theorie van [HERING, 
welke de plexus-variaties op in- en uitschakeling van wervels zónder 
extremiteit-verschuiving wil terugvoeren, weer in eere te moeten 
herstellen; niet voor alle gevallen, maar voor die speciale, welke in 
FüRrBRINGER's opvatting der seriëele variatie geen verklaring vinden. 
1) Vergl. KLESSENS: Folia neurobiologiea VII. 
