FIG. 11 (naar Bork). 
De dermatomen op de rugvlakte van het 
liehaam van den mensch. 
Gestippelde lijnen: skelet. 
Dunne lijnen: Dermatomengrenzen. 
Dikke lijn: Dorso-laterale lijn. 
II tot XII: Dermatomen der intercostaal- 
zenuwen. 
L 1-3: Idem der lumbaalzenuwen. S I—-V: 
Idem der sacraalzenuwen. De cijfers in de 
wervellichamen (l—12 en 1—5) geven de 
nommers der wervels aan, de cijfers tusschen 
de dermatoomgrenzen (5—31) het nommer der 
dermatomen; zoo is b.v. het VIIe intercostaal- 
dermatoom gelijk aan het 16e in de geheele 
reeks. Door de dorso-laterale lijn wordt het 
dorsale deel der dermatomen begrensd, wat 
daarbuiten ligt zijn de ventrale deelen der 
dermatomen. 
Nieuwe Verhandelingen - 
Tweede Reeks. - VII. 
105 
Macacus gevonden met die van de 
kat vergelijkend, nog al eens op 
overeenkomst of verschil in situatie 
wijst. Bork's dermatomen mogen 
misschien wat te klein zijn, de ligging 
verandert daardoor natuurlijk niet 
principieel. Ter vergelijking met de 
hagedis hebben we dus de volledige 
gegevens omtrent den toestand bij 
den mensch en de minder volledige 
en minder zekere aangaande dien bij 
de kat en macacus, welke laatsten 
echter toch nog een globaal overzicht 
over de ligging der velden lanes de 
geheele wervelkolom mogelijk maken. 
(De hond komt hier dus minder in 
aanmerking; hij zal bovendien niet 
veel van de kat afwijken; vergelijk 
de wervelkolom, het nummer der 
achterpoot-dermatomen, enz). 
B imsdensmenschen(hessiddn naar 
Bork) zien we — niet de dermatomen 
in het midden van den romp (16%° 
veld) — doch die, welke aan de rug- 
mediaan onmiddellijk achter de aslijn 
van den arm zijn gelegen, boven de 
overeenkomstig genummerde wervels 
geplaatst; en wel het 94°, 10% en 11% 
veld boven resp. den 9der, 10de en 
11 — 12% wervel; alle volgende zijn 
in steeds sterkere mate naar het been 
toe verschoven (discrepantie, Bork): 
het 12% veld naar den 18de, het 
14 
