108 
Ik moet nu nog even de aandacht vestigen op de niet geheel 
homologe ligging der caudale grens van het trigeminus-gebied bij de 
hagedis en bij den mensch, in verband met de achtergrens van het 
2de dermatoom. Beide lagen bij de hagedis op de laatste kopschilden, 
tusschen het oor en den bek recht naar de keel verloopend; zij 
vielen ongeveer samen. Bij den mensch nu.— en eveneens bij den 
macacus — is er van samenvallen in ’t geheel geen sprake, wèl 
naderen de grenzen elkaar in het gebied tusschen keel en oor, om 
echter op het achterhoofd sterk uiteen te wijken. De oorzaak van dit 
verschil zal wel eenerzijds de grootere uitbreiding van het achterhoofd, 
anderzijds de noodzakelijk sterkere verplaatsing der halsvelden naar den 
arm bij den mensch zijn, vergeleken bij de hagedis. 
Ten slotte wil ik er nog even op wijzen, dat bij de mensch de 
dermatomen No. 26—29, (aan de rugmediaan) achter de aslijn van het 
been (dus aan de staartzijde) gelegen, Jun normale ligging boven de 
overeenkomstig genummerde wervels behouden hebben. Dit zal wel (ten 
deele?) door het rudimentair blijven van den staart verklaard moeten 
worden (wergel. fig. 10). 
Over de ligging der dermatomen op de buikzijde hoop ik 
aanstonds te spreken. Ik heb hier den toestand, zooals Bork dien bij 
den mensch heeft vastgesteld, daarom wat in extenso met dien bij de 
hagedis vergeleken, omdat we van deze beide dieren alleen zekere en 
volledige gegevens bezitten (over de ligging der velden t. o. v. de wervels) 
en bovendien de lichaamsvorm en houding bij den mensch het meest 
afwijkend is van die bij lacerta (althans meer dan die bij de kat). 
Gaan we nu over tot de behandeling van de ligging der 
dermatomen bij de kat en macacus. Ik zal daartoe eerst deze 
ligging in tabelvorm weergeven. De beteekenis der indicaties van de 
hier nevenstaande tabel is dezelfde als voor de tabel van pag. 102. 
Zooals ik boven reeds opmerkte zijn deze gegevens ontleend aan 
Krerssens (le); zeer dikwijls heb ik echter zijn plaatsaanduidingen der 
dermatomen (met behulp van een kattenskelet) in ligging t. o. v. de 
wervelkolom moeten omrekenen. 
