117 
mediaan en aslijn dan lateraal, terwijl die langs de ventrale mediaan 
en asliĳjn het allergrootste is geweest. Hetgeen dan ook bij 
meting blijkt. Immers vinden we dan 
b.v. voor de distale grens van het 22“t 
wortelveld een relatieve verplaatsing langs 
de ventrale en de dorsale mediaan en 
aslijn en de laterale lijn van resp. 66, 
56 en 43; evenzoo voor de distale grens 
van het 23° veld resp. 87, 78 en 67. 
Dit verschil tusschen de dermatoom- 
verplaatsingen langs de medianen en 
aslijnen en langs de zijlijn is natuurlijk 
des te grooter naarmate bij een zelfde 
pootlengte de extremiteit en de romp 
(daar ter plaatse) dikker zijn. De over- 
wegende verplaatsing langs de ventrale 
mediaan en aslijn staat natuurlijk weer 
18(X) in verband met den vooral ventralen 
extremiteit-aanleg. 
ì …_ De geheele vorm, ligging en verschuiving 
00) der wortelwelden op den hals, den romp en den 
staart blijkt dus bij de hier besproken dieren 
(Ly beheerscht te worden door de volgende factoren: 
ten 1ste de ontwikkeling van den schedel, ten 2de 
FA die van den voorpoot, ten 3de die van den 
achterpoot, ten 4de die van den staart, ten 5de 
FIG 15 Baat Bore): die van den thorax (bij den mensch); en wel 
Dermatomen op de voorvlakte van den door elken factor naar mate van zijn omvang ; en 
EE het geheel in verband met het aantal beschikbare 
huidsegmenten, met het feit, dat de ledematen embryologisch meer een product zijn 
van de buik- dan van de rugzijde en met het feit, dat factor 1, 4 en soms 
misschien ook 3 slechts naar één richting werkzaam kunnen zijn. Bij de hagedis 
ontmoeten we den meest primitieven toestand: hier zijn alle 4 factoren ongeveer 
