6d. 
7d. 
128 
achter de knie. De ventrale aslijn van den voorpoot, aanvankelijk 
ook in het midden verloopend, wijkt weldra op ongeveer 
dezelfde hoogte en in gelijke mate als de dorsale craniaal af; 
terwijl die van den achterpoot, alvorens dit te doen, nog eerst 
caudaal gebogen is (vergl. de foto’s.) In eersten aanleg moeten alle 
aslijnen recht en in het midden van de dorsale en ventrale 
vlakte van den poot verloopen hebben (SHERRINGTON). 
De knie is craniaal naar boven gericht; de loodlijn op het vlak 
van tibia + fibula caudaal en lateraal naar boven; de elleboog 
weer caudaal naar boven (vergl. foto's 1 —3). In eersten aanleg 
moeten allen dorsaal naar boven gericht geweest zijn. *) 
De voet en de hand liggen horizontaal (vergl. foto's 1—3). In 
oorspronkelijken aanleg eveneens. *) 
Het oudste deel der aslijn is het distale. 
Men heeft het recht aan te nemen, dat bij terugdraaien van 
den poot naar zijn oorspronkelijken stand, ten tijde dat de 
aslijnen gevormd werden, deze lijnen hun normale ligging 
grootendeels zullen hernemen. 
Verder voor den achterpoot nog: 
Als men den poot draait tot de knie eraniaal is komen te liggen 
(en de voet dan verticaal staat) is ten 1° de dorsale aslijn 
geheel recht en in het midden van de dij gelegen, ten 2° de 
ventrale één rechte lijn op de distale helft van de dij, hoewel 
nu caudaal op de ondervlakte gelegen. 
Buigt men den poot tot de knie dorsaal ligt, dan wijkt de 
dorsale aslijn nog meer af en komt op het achtervlak van de 
dij; de ventrale verliest nu echter zijn caudale kromming, en 
loopt recht in het midden op de dij tot zij ongeveer halverwege 
sterk craniaal afwijkt. Plaatst men nu ook het onderbeen-vlak 
in zijn oorspronkelijken horizontalen stand, dan is de geheele 
aslijn ventraal vrijwel recht en in het midden gelegen. 
) Het spreekt vanzelf, dat al deze afzonderlijke deelen dan nog niet gevormd zijn; ik 
bedoel dan ook hiermede hun primitief weefsel, 
