LINARIA. SCROPHULARIACEX. 25 
apud nos tune in Transylvania, Thracia, in Tauro Cilicico ac 
Kurdistania cum vulgatiore latifolia in locis aridissimis rupes- 
tribus occurrit. Sunt enim huic formæ, vel si mavis varietati 
stenophyllæ, folia longiora, 1 3-1 pollicaria, nonnisi 1; -1 lin., 
ac breviorum plurima vix + lin. lata. Hæc ipsa, me judice, 
simul est genuina L. LINIFOLIA Chav. ac DC. Prodromi (Anrir- 
RHINUM LINIFOLIUM L. ac Willd., nec cognomina Linaria Rchbch. 
ic. tab. 422, quæ certo certius L. Frazicæ forma prolixa.) Sis- 
terent itaque L. GENISTIFOLIÆ STENOPHYLLÆ Specimina proceriora 
multiflora L. LiINIFOLIUM Chav., minora, macriora L. CONCOLO- 
REM Griseb. Differt autem nostra L. poLycLapa ab hac, licet 
prima fronte simillima, foliis carnosis opacis, minoribus fere 
tereti-filiformibus ac corollæ labii superioris semibifidi lobis 
triangulari-oblongis rectinerviis subparallelis, dum in illa folia 
sunt plana, firmia, lucidula, mucronata, marginibus subin- 
crassata ac corollæ labium superiorem solummodo emargi- 
natum, lobis vel explanatis, valde divergentibus oblique ve- 
nosis simulac rotundato-ovatis; characteribus L. GENISTIFOLIÆ 
varietatibus ac formis cunctis communibus. — L. MACEDoNICA 
Griseb. (1. c. IL. 19. DC. I. e. 275), fide speciminum authen- 
ticorum Coll. Friedrichsthalianæ , ab auctore lustratæ , est L. 
DaLmaTICÆ varietas, calyce nonnisi minore, pedicellis longio- 
ribus ac corolla subbreviore a vulgatiore macrantha recedens. 
Variat enim hæc species mirifico modo foliis tam latissime 
oyatis, pollicem sæpe latis, quam ovato-lanceolatis basi 2-4 
lin. latis, imo linearibus parum ultra lin. latis, tum calycis ac 
corollæ mole. Forma eximie latifolia macrocalyeina frequen- 
tissima in Dalmatia, dum angustifolia ramosior, laxior caly- 
cibus ac floribus minoribus cum ea simul in Transylvania, 
Moldavia ac Rumelia abundat. — Linariæ species perennantes 
omnes, quas examinare mihi licuit, radice gaudent longa 
lateque proserpente, ramis, nunc flagelliformibus, nunc tenuis- 
sime filiformibus, gemmiparis, minime rhizomate proserpente 
e gemmis axillaribus repullulante. — Confer de his : Verhandl. 
des zool. bot. Vereins in Wien. VIT. p. 235. seqq., ubi circa 
hanc rem optime disseruit prædilectus mihi quondam disci- 
pulus H. W. Reichardt. 
