11 



gere suadeiit. Necfoliorum forma in Er. minima CA. Mey. sem- 

 per linearis est. 

 Vi. Eryngium cAucASi€UM Trautv. perenne, caule dichotomo, folia 

 to; foliis radicalibus et caulinis inferioribus longe petiolatis, am- 

 bitu triangularibus, pinnatisectis : segmentis 3 — 5, distantibus, 2 

 basalibus petiolulatis vel sessilibus, 2 intermediis (si adsunt) ses- 

 silibus, terminali longe petiolulato, omnibus ovatis, pinnati — vd 

 tri — partitis: partitionibus decurrentibus et confluentibiis , ovatis. 

 pinnati — vel tri — fidis: laciniis ovatis. inciso — spinuloso— serra- 

 tis, rliachi primaria petiolulisque semiteretibus, snpra canalicnla- 

 tis, immarginatis; involucri foliolis linearibus, integris, parce spi- 

 nuloso-serratis vel integerrimis. spinnla terminatis, capitulo multo 

 longioribus; capitulis alaribus terminalibusque. longe pednnciila- 

 tis. — Prope Derbent (A. Becker), in Cartalinia, Imeretia et Ming- 

 relia (Lagowski) nee non in Abchasia (Lagowski). 



Specimina omnia, quae mihi suppetunt. parum evoluta snnt, 

 ita ut floris fructusque structuram cognoscere nequeam. Planta, ni 

 fallor, eadem, in Ghilan lecta, in Aucheri herb. Orient, snb J\?4547 

 exstat et a Boiss. (Ann. des sc. natur. 3-e ser. I. p. 122) ad 

 Er. coeruleum M. Bieb. ducitur. a quo foliis nee membranaceis 

 nee snbintegris longe discedit. 



23. Helichrysum arenariü3i Dec. 



rar. aurantiaca Dec. Prodr. VI. p. 184. — Prope Tiflis 



(Radde). 

 cor. roi^ea Trautv. periclinii foliolis exterioribus pallidis. 

 interioribus roseis. — In territorio Swant. prope Diabar 

 (Ptadde). 

 Var. roaea^ quae fortassis Helichr. lavandulaefoliivar.ru- 

 bicundam C. Koch. (Linneca. XXIV p. 352) sistit, ab Helichr. 

 . arenaria Dec. typico. quod sciam, non differt. nisi periclinii co- 

 lore. Varietas haec quoque in peninsula Taman (Lagowski) et pro- 

 pe Astrachan (Herb. Hort. Petrop.) occurrit. 



24. Iris acütiloba C. A. Mey. En. cauc. p. 32. 



