Ratio operts. xvii 



ritatem miitatur. Posteritatis officium est, nomen- 

 claturam debitam restituere et suum cuique tri- 

 buere.Justitia nomenclaturae fundamentum;aiiud 

 non existit. Quanta vero injustilia esset, litera- 

 turam saltem duorum saeculorum futilem etmor- 

 tuam declarare atque retentis nominibus a Lin- 

 naeo nonnisi ad tempus datis, uno quasi ictu in- 

 terimere. Sed hoc non tam facile est, ut forsan 

 aliqui sibi persuadent. Patres botanici vivunt, 

 opera eorum immortalia sunt et graviter minan- 

 tur violatam eorum nomenclaturam, 



Speciales regulas nomenclaturae statuere, 

 propter exceptiones multiplices, res superflua. 

 Nomina vere dubia intacta maneant. Si vero auc- 

 tor plantam suam vel figura apta, vel nota qua- 

 dam characteristica designaverit, hoc sufficiat; 

 haud necesseest,diagnosesautdescriptiones,sche- 

 mate quodam praescripto factas postulari. Quam 

 laxa principia nomenclaturae nostro sint tempore, 

 tantum unico exemplo illustrare liceat: Koch 

 in Synopsi Fl. Gerra. ed. 2 loco Potentillae salis- 

 burgensis Hanke 1788 vel P. vernae L. 1755 

 (vida Fl. Ingr. n. 198) nomen P. alpestris Hal- 

 ler fiL ex Seringe (post 1818 edit.) tantum 

 propterea substiluit, «quod botanicis nomen (al 

 pestris) gratius (sic!) videatur, licet prioritate non 

 gaudeat.» Merita Kochii, praecipue in detegen- 

 dis novis specierum characteribus, his non de- 

 trectanlur, sed centenis botanicis in memoriam 

 vocare liceat, quamfidam habeantnomenclaturam. 



