XIV Ratio operis. 



tiones ambas Gesneri de collectione stirpium 

 dilgentius excerpsisset, nomina discrepantia e 

 variis editionibus Matthioli etDodonaei con- 

 tulisset; ignotum quo casu Dorstenius et Ren- 

 ealmius omissus fuerit. In nomenclatura rite 

 elaboranda plus negotii expetitur, quam Lin- 

 naeo suppetebat . qui quolibet fere anno opus 

 voluminosum edidit, ut mirum videatur, quan- 

 tum adhuc cilra munus publicum praestitit. Tanta 

 festinatio non sine damno disquisitionis profun- 

 dioris literaturae esse potuit; in hac palaestra 

 voluntas et patientia requiritur. 



Tali modo Linnaeus speciem praeviam tan- 

 tum nomenclaturae exhibuit, quod ipse confite- 

 tur. In praefatione ad editionem I. Spec. plant. 

 1753 ipsissima ejus verba sunt: «Trivialia no- 

 mina in margine apposui, utmissisambagibusuno 

 quamlibet herbam nomine complecti queamus; 

 haec vero absque selectu posui, quippe quem 

 alius dies poscit!» Addita post aliquot lineas 

 verba «Mutatio horum (scil. nominum) trivialium 

 licet in melius. plus nocet, quam proderit» ad 

 fuluram selectam nomenclaturam referenda sunt, 

 quare ineditione IT'^ Spec. plant. 1762 Lin- 

 naeus ea omisit, bene scntiens contradictionem 

 prislinam sui ipsius! Iste c.alius dies» Linnaeo 

 non concessus fuit. Serius in nominibus semel 

 propositis acquievit, ut etiam asseclae ejus et 

 herbarii posteriores, exceptis Ilaller, Adan- 

 son, Scopoli, Monch etLamarrk, qui saltem 



