Ratio operis. xiii 



Haud affirmari potest, Linnaeum ipsum re- 

 gulis nomenclaturae binariae suae stricte addic- 

 tum fuisse; Veronica Anagallis aqnalica^ Soli- 

 dago Virga aurea^ Adianlnm capdhis Vencris et 

 pl. contrarium probant. Varietates ejus , quae 

 saepe species propriae sunt, tribus nominibus 

 exprimuntur. Saeculum et ultra post iteratam 

 introductionem nominum Irivialium elapsum est 

 et nomenclatura hodierna iterum ultra modum 

 praescriptum extenditur; v. g. Acinos acumina- 

 lus nunc scribitur: Calaminlha (AcinosJ pala- 

 vina p. acuminata. 



Quamquam Linnaeus ipse plurimas regu- 

 las generales nomenclaturae dederit, tamen sae- 

 pius in stabiliendis nominibus lapsus est Prae- 

 cipuus errorum fons erat studi^m incompletum 

 historiae plantarum specialis, qua in re Halle- 

 rus sane multo major erat. Si palres magis aes- 

 timasset et synonymiam eorum attentius respe- 

 xisset, nomencJatura nohis tradita fuisset multo 

 correctior. Pro plurimis speciebus nomina tri- 

 vialia sua feslinanti calamo ex C. Bauhini pina- 

 ce deprompsit, in quo opere, immensi sane labo- 

 ris, non semper nomina completa exhibentur, 

 neque ordo chronologicus stricte servatur: C. 

 Bauhinus magis systema quoddam completum 

 concinnare et synonyma methodice secundum 

 genera et species (sic!) proponere voluit, quam 

 variationes nomenclaturae ad minutias coUigere, 

 secus enim icones Tabernaemontani et edi- 



