XII Ralio operts. 



nali, apud Linne 1737 — 1745, aiit Lysimachia 

 foliis ovato-lanceolatis, floribiis ad summos ra- 

 mos spicatis Haller 1742, aut Lifs. paniculata, 

 racemis terminalibus J. G. Gmelin 1769. Tan- 

 dem Linnaeus a. 1753 ad nomina 2, generi- 

 cum et specificum rediit, in quo perficiendo sane 

 felicissima cogitatione perductus fuit, cujus sche- 

 ma forsan magis in Flora ejus Lapponica 1737 

 (ubi nomina trivialia quaedam tentata fuerunt), 

 autapud Rivinum quaerendum, quam apud pa- 

 tres. Linnaeus reformationem hanc adeo ne- 

 cessariam non primus excogitavit, sed genio suo 

 ideam pristinam non ubique satis claram et de- 

 finitam divinavit et restauravit. Emolumenta no- 

 menclaturae propositae adeo aperta, ut innova- 

 tio haec brevi tempore consensu et applausu 

 omnium fere acqualium (citra Hallerum) ex- 

 cepta fuerit, nulla ratione habita modi saepe ar- 

 bitrarii in specialibus. Tanta erat eo lempore 

 necessitudo, tanta auctoritas Linnaei! 



Erronea esset opinio, veteres nulla habuisse 

 nomina plantarum generalia et specialia. Nonnul- 

 lae species Linnaeanae eodem nomine etsensu 

 ante saeculum unum alterumve jam aderant. Ge- 

 nera non primus stabilivit Linne, nec Tour- 

 nefort, sed jam Rajus (inventor sy«tematis 

 naturalis Jussiaei) si non C. Bauhinus, et idea 

 satis clara et naturalis nonnullorum jam apud 

 Clusium obviam venit, licet hoc absque forma- 

 lismo posthac tantopere adorato. 



