Ratio operis. xi 



potius antisyphilitica. Medici quidam putantloco 



unucis vomicae^i legendum ^ss^ anucem tetani- 



camy', sed nomen tantum germanicum (5^rccl)mi§) 



erroris ansam praebere potest, non latinum; 



nam vomica non a vomere, sed idem est ac ulcus, 



unde adjectivum tropice pro «nociva» ((S^iftnu§). 



Apud Graecos et Romanos planfae saepissime 



tantum unico nomine insigniebantur, id quod in 



idiomate vernaculo plurimarum gentium vide- 



mus. Plantae similes vel diversae ejusdem no- 



minis saepe adjectivis adpositis distinguebantur 



V. g. majus et miniis, piirpurea et lulea. Ejus- 



modi nomina e vocabulis 2 composita in libris 



botanicis patrum non tam rara sunt, quam cre- 



ditur. Aucto sensim specierum numero necesse 



erat, vocabulum tertium, quartum et s. p. addere, 



usque dum tempore Halleri et jam prius no- 



mina plurimarum plantarum fere abolita aut in 



phrases intolerabiles mutata sunt. Sic y.g.Lysima- 



chia viilgaris L. initio erat Lysimachion apud 



Ruellium 1536 vel Lysimachta apud Tragum 



1552, Matthiolum 1554- ^\'\o?>{\. = Lysi^nachia 



lutea apud Fuchs 15i2 et plur. (nam habuit 



jam Lys. aliam purpuream s. Epilobium hirsutum 



L.) — ^osih^c Lys. lutea major ni^MdC Bauh. 1623 



et pl. (propter speciem minorem s. Lys. puncta- 



tam^ et aliam bifoliam flore globoso i. e. Lys. 



thyrsifloram etc.) — postea: Lys. lutea major 



vulgaris apud Parkinson p. 544 — tandem 



Lys. foliis lanceolatis racemo composito termi- 



