46 Nymphaeaceae. 



Conspectus generum. 



XI. NYMPHAEA. Cal. 4 sepalus. Petala oo, fovea 

 nectarifera deslituta. Radii stigmatls in radios totidem 

 tori exfurrentes. Ovarium (mediante sc. toro) petalis 

 staminibusque obsessum semiinferum. — Flores albi (in 

 spec. exoticis rosei, rubri, coerulei, numquam lutei). 



Ohs. Saepissime indiciaadsunt sepali 3*1^ nampetalum 

 inflmum in facie externa plus minus colore riridi suf- 

 fusum. 



XII. NUPII AR. Cal. 5 sepal. Petala oo, sepalis mullo 

 minora, fovea nectarifera dorsali. Radii stigmatis in pel- 

 tam tori inlegerrimam vel leviter sinuatam (aut sub- 

 nullam) excurrentes. Ovarium liberum superum. — 

 Flores lutei. 



XI. NYMPHAEA. 



Nymphaea Plinii (ex parte) = vujJL^aia Diosc. 

 (non Theoph.) = cidr\ Theophr. = Nymphaeam 

 albam vel speciem proximam sislit. Sic dicta ex meto- 

 nymia njmphae i. e. aquae; vel ex metaphora propter 

 flores omnium speciosissimos. Genus apud Tourne- 

 fortium et praecipue Linnaeum male limitatum, 

 Nuphar et Nebimbium adhuc includens. Multo melius 

 Boerhaave 1710 distinxerat Leuconymphaeam [N. 

 albam vulgo) et Nymphaeam {N.luteam). Salisbury, 

 Boerhaavium sequens 1806 pro Leuconymphaea: 

 Castalia'm subslituit; ast Necker 1790, Smithl806, 

 R ichard, Aiton et omnes fere herbarii posteriores no- 

 menclaturam Boerhaavii pervertenles, Nymphaeam 

 pro oi^Tf] posuerunt. 



31. N. alba FI. Pelrop. omnis exactius est N. btradia 

 ata Sommerauer 1833, secundum expositionem fontis 

 primarii et peniliorem Schlechtendalii in Syll. bot. 

 Berol. 18.^2 p. 558, ex quo ullima noslra dubia sublevata 

 sunt, nam probe ibi distinctum est inler radios stigmatis 

 — et appendices poslea sursum curvatos, non ad stigma, 

 «ed potius ad lorum perlinenles; ex neglecta distinctione 



