Fumariaceae. 57 



Pelropoli! et in sylvis humidis Slrelinae! ad Staraja La- 

 doga alibique copiose provenit; Jun. Jul. (Sobol. Petr. 

 1799 p. 123 n. 345) et ad sepes insularum! Newae fluv. 

 (id. in edit. Ross. 1801 p. 362 n. 357); ad sepes et in ru- 

 deratis frequens, Majo, Jun. (Weinm. Pawl. 1824 

 p. 246); vulgare (Turcz. 1825 p. 341); in dumetis, se- 

 pibus, ruderatis, Majo ad Jul. (Weinm. Petr. 1837 

 p. 54 n. 362 cum var. ^ flore pleno). 



yidn. Circa Mosquam indicatur: Ch. laciniatum 

 Miller = Ch. majus p Linne = Ch. majtis laciniato 

 flore et foliis quernis Moris. = Ch. majus folio laci- 

 niato CIus. 1601. Insig^ne foliorum lobis angustis non 

 rotundatis, sed semper acute laciniatis, corollis saturalius 

 luteis saepissime semiplenis, petalis margine plerumque 

 argute inciso-serralis, siliquis gracilioribus (Gmelin). 

 Folia quidem pinnata, ut in vulgari, sed foliola palmata 

 (Linne). Cullura non mutari fertur. 



Fam. V. FUMARIACEAE. 



Familiam sistunt Papaveraceis ex calyce 2 sepalo de- 

 ciduo, petalis 4 cruciatis, fructu et semine, admodum 

 afflnem et forsan haud satis distinctam: corolla irregulari 

 et staminibus 6 diadelphis, in phalanges aequales oppo- 

 sitas connatis; anthera cujusvis phalangis intermedia bi- 

 locularis, laterales uniloculares ita, ut in toto flore loculi 

 antherarum 8 adsint. — Herbae succo aqueo, numquam 

 lactescente praeditae, tenerae, nunc O, nunc '^ sed quo- 

 libet anno ad radicem flbrosam vel tuberosam usque 

 emortuae. Folia glabra, simplicia quidem, sed petiolo 

 ramoso saepe decomposita. Flores in racemis terminali- 

 bus aut oppositifohis; pedicelli basi bractea, medio inter- 

 dum bracteolis 2 aucti. 



