Cruciferae. 87 



patres nullae. Tournefortio et Boerhaavio pridem 

 rectius audiebat Erysimum, nam £puaijj.ov Graecor. erat 

 Sis. polyceratium et officinale, hoc officinale semper 

 Linnaeo prima erat Erysimi species et typica, uti C. 

 Bauhino. {jeiwx?, Sisymbrium Linnaeanum potissimum 

 amplectitur: Nastiirtium, Sisymbriiim et Diplotaxin, 

 Allione ratione non babita evolutionis historicae, et 

 Linnaeum male intelligens, infeliciter nomen Sisymbrii 

 i785 transtulit ad genus hodiernum, ita fere sibi circum- 

 scriptum, quod R. Brown 1812 et Decandolle conso- 

 lidarunt, differentiam a Nasturtio et Diplotaxi ex em- 

 bryone statuentes. 



§. 1. VelarUM Plin. Dalech. 



i. e. herba velarum. Velar FrancogallQrum est S. offi- 

 Cinale sec, Chastenet 1802, eliam ,,herbe aux chantres^^ 

 dictum, nam velum palatinum adstringit, expectorans est 

 et raucedinem tollit. 



50. S. officinale Scop. 1772 = Erysimum offici- 

 nale L. = Erys. vuUjare C. Bauh. 1623, Tourn., 

 Rupp., Vaill. = Erys. Dioscoridis (at false) LobeL 

 1376, Dodon. Park. = Verbena foemina Trag. 1552! 

 = Erysimum quod Galli Velarum appellant Plin. sec. 

 Dalech. Dec. = IpuotfJ-ov Hippocr. (non Diosc. et 

 Theophr.) sec. Trag. Sprengel et Dec. 



Siliquae 5 — 6 lin. cum pedicello 1 lin. crasso rachi 

 adpressae. Folia runcinato-pinnatipartita, pinnis 2 — 3 ju- 

 gis dentatis, lobo terminali maximo hastato. Caulis 1 — 2 

 ped. superne rigide ramosus, ramis patentibus vel ar- 

 cuato-divaricatis. Petala lutea l^/, lin. calyce duplo ma- 

 jora. — Variat p leiocarpum Dec. 1821; siliquis gla- 

 berrimis, nec ex toto pubescenti villosis, ut in ijpo. 



In ruderatis, plateis, ad vias hinc inde parcius; (5 cum 

 vel sine typico. Floret fine Junii ad finem Julii; fr. mat. 

 fine Augusti m. ©. 



Hist. spec. Circa palatia ad litus Newae! sita, inter 

 7 et 8 lineas, copiosissime provenit (Krasch. Index mss. 



