92 Crnciferae, 



lapidosis pr. Pawlowsk et in m. Duderhof. — Huc quo- 

 que spectat: Arabis arenosa Weinm. Petr. 1837 p. 67 

 n. 447 (non Scopoli): in arenosis, siccis, aridis, Majo, 

 Jun. O. 



XXIV. ERYSIMUM. 



Ab Ipuo), Ipuow, conservo, consolido, ex efficacia her- 

 bae roborante. Sed haec referenda sunt ad Ipuctjxov 

 Diosc. = Sisymbrium polyceratium et IpuotfjLov Hip- 

 pocr. = Sis. officinale (sec. Spreng. et Dec); item 

 Erysimum Plinio est, at cum Erysimo fruge Theo- 

 phrasti (Fagopyrum) confundit. G enus Erysimum apud 

 C. Bauhinum fere Sisymbrium hodiernum est, ita etiam 

 Tournefortio et Boerhaavio, quorum vestigia sine 

 dubio Linnaeus sequi voluit, Tonrnefortium citans 

 et pro specie prima E. officinale ponens. Sed character 

 difTcrentialis Linnaei „siliqua exacte tetraedra" in causa 

 erat, cur reformatio, duceGartner etR. Brown, plane 

 in aliam ab Erysimo veterum directionem inciderit. — 

 E legibus emancipatae olim nomenclaturae Erysi- 

 mastrum Dec. 1821 dicetur, vix enim nomen anti- 

 quum Leucojum restitui potest, quo plures species 

 apud Thalium, Clusium, C. et J. Bauh., Raj., 

 Tourn., Allion., Barrel., Boccon. obveniunt. Etiam 

 b. Link meliora sensisse videtur, dum 1822 Cheiriniam 

 loco Erysimi posuit, quod E. officinali, Sis. supino et 

 polyceratio reliquit. 



55. E. cheiranthoides L. = Erysimum Galeni et 

 Theophrasti (sed false) Raj. = Erysimum tertium Ta- 

 bern. 1590 = Leucojum montanum Thalius 1588 

 (sec. Dec.) = Camelina Myagrum alterum Thlaspi effi- 

 gie LobeL 1581. 



Petala IV^ — 2 lin., calyce duplo majora. Siliquae 

 6 — 10 lin. longae, in pedicello 3 — 5 lin. divaricato vel 

 parum deflexo valde adscendentes, fere rachi parallelae, 

 subglabrae. Stylus ^^ lin., stigmate capitato parvo. — 

 Variat rarius ^ dentatum Koch 1835: foliis subsinuato- 



