100 Cruciferae. 



XXIX. ARMORACIA. 



Armoracta Plinii, quasi armorica, ex celtico 

 ,,ar-mor^\ quod ad mare ciescal, aut forte in Armorica 

 proyincia Galliae marina. Alph. Decandolle nuperrime 

 statuit, Armoraciam Plin. et Roman. in Raphano [mari- 

 timo?) quaerendam esse, hodie adhuc Italis Ramolaccio 

 dicto, Plinio itera pa^avti; aypia Diosc, noraine 

 quoque Neograecis traditione servato. Excepto fere solo 

 Tabernaeraontano, cui Armoracia erat Raphanis- 

 trum, vulgus oranesque patres Armoraciam Plinii ad Ra- 

 phaniim rusticanum transferebant et ita nomen a 

 Ruellio, Lacuna, Ruppio, Weinmannio, Gili- 

 bert, Gartner aliisque adoptatum est, et Armoracia 

 ad generis dignitatcra sensim evecta, ab adversariis vero 

 a Linnaeo usque ad Ledebourium cum Cochlearia 

 juncta, a qua tamen valvulis enerviis recedit. E. Meyer 

 et Koch afGnitatem raaximam cum Nasturtiis siliculosis 

 indicarunt, ita ut genus aut charactere valde arlificiali 

 stabiliendura sit, aut habitu tantura et iloribus albis lirai^ 

 tandura. In tali rerura statu noraini tara diu rcceplo aliud 

 haud substituendura, nisi novo charactere confirmatum, 

 censeo. Forsan iJori/ja>n inlrabit, aut, Friesio monente, 

 Nasturtium. 



§. 1. RoRIPA Scop. 1760, Besser. 



60. A. aquatica Kostel. 1836 = A. amphihia 

 E. Meyer 1839 = Roripa amphibia Besser 1822 = 

 Nasttirtium aquaticum Wallr. = Nasturt. amphibium 

 R. Br. = Sisymbr. amphibium L. = Rapistrum aquati-^ 

 cum Tabern. 1590 (sec. Bauh. ad P) = Raphanus pa- 

 lustris Dalech. 1386 = Raphanus sylvestris officina- 

 rum s. aquaticus Lobel 1581 (ad a). 



Siliculae ellipticae, pedicello 3—4 plo breviores. Sty- 

 lus 1 lin. fere longus, stigraale capitato. Pelala lutea, 

 2 lin., calyce vix duplo longiora. Caulis basi radicans, 

 Quoad folia varial sequeuli modo: 



