102 Cruciferae. 



edit. Ross. II 1802, p. 57, n. 445 sub Sis. nmph. citalae 

 sunt varr. fol. simplicibus et pinnatis) ; in innundatis, Jun. 

 Jul. (Weinm. Pawl. 1824, p. 301); ad viam Peterhofia- 

 nam in fossa prope praedium D. Kiimmel, etiam prope 

 Pawlowsk leg. D. Weinmann, et anno praeterito uni- 

 cum specimen in insula Petri leg. D. Prescott (Turcz. 

 1825, n. 410] ; in fossis uua vice prope Zarskoe Selo legi, 

 Jul. Aug. (Weinra. Petr. 1837, p. 66, n. 441, sub Nast. 

 amph.) ; in fossis exsiccatis prope urbem unicum tantura 

 speciraen var. a palustris L. medio Junio 1843 cum flo- 

 ribus primis. ^ . 



§. 2. Armoracia. 



%. A. rusticana Gartn. 1800 = A. Plinii (ne- 

 gante Tabern. Dec. fil.) Lacuna 1552 = A. Rivini 

 Rupp. 1718 = A. lapathifolia Gilib. 1793 = Nasturt. 

 Armoracia Fries = Cochlearia Armoracia L. = Ea- 

 phamis rusticanus (sive vulgaris Matth. 1558) 

 Caraer. 1586, C. Bauh. et plur. (crassa radice Lapafhi 

 folio Lobel 1576) = Raphanus silvestris Ruell. 1536, 

 Fuchs. 



Frequenter in hortis culinaribus culta, nonuullis locis 

 superstes vel aufuga, imo fere spontanea dicitur. Iq 

 Esthonia et Livonia ubique efferata, nec in Europa occid. 

 fors vere spontanea, sed ex Rossia olira introducta, ut 

 probabile ex noraine xpibHz, in varias linguas (^ccen, Cran 

 de Bretagne) translato. 



XXX. DRABA. 



ApapTQ Diosc. est Lepidium Draba, quod primitiva 

 species Drabae patrura et generis heterogenei Draba 

 C. Bauh.; Columna 1616 primus nomen Draba sensu 

 neotericorum ad designandam Drabam muralem adhi- 

 buit; secutus est Dillenius 1719, quera auctorem ge- 

 neris appellavit Linnaeus, illi vero typus erat Draba 

 vulgaris {Erophila). Tandem Linnaeus species varias 

 false dispositas cum hac candide junxit in genus optime 

 limitatum, ut posteritas vix aliquid reformandi habueril. 



