108 Cruciferae. 



pitosae, sat longae. Folia radicalia lineari-subulata, i^/^ 

 poll. vel breviora. Scapus nudus pauciflorus. Pedicelli 

 ebracteali 1 — 2 lin. Petaia alba, fere integra, y^ lin. 

 Stylus subnullus. Silicula IV^ — 2^/^ ^•°* Semina ^/^ lin. 



In locis periodice innundatis, praecipue arenosis Ne- 

 wae fluvii a Schliisselburg usque ad ostium fere ubique 

 copiosissirae, sed alibi in Ingria nondum observata. Floret 

 ab initio Julii vel prius ad medium Augusti saltem, sub 

 aqua clandestine; fruct. mat. a fine Julii ad autumnum 

 usque. ©. 



Hist. spec. In ripis humidis et uliginosis Newae! fl. 

 passim et copiose (Krasch. ed. Gort. 1761 p. 101 cum 

 descriptione, monet se tantum stamina 4 vidisse); et circa 

 Ligowam in fossis et aquosis aliisque in locis similibus 

 frequens, Juu. Jul. (Sobol. Petr. 1799, p. 153, n. 421; 

 edit. Ross. II 1802 p. 46, n. 434;; in locis innundatis in- 

 sulae Crucis cum Limosella, Jun. Jul. (Weinm. Pawl. 

 1824 p. 293); ad viam Lachtensem, in ins. Crucis ad 

 ripas rivuli (Turcz. 1825 n. 398); ad ripas arenosas Ne- 

 wae!, Jun. Jul, (Weinm. Petr. 1837 p. 6o n. 432). 



XXXVL THLASPI (melius Thlaspidium) 

 a ^Xaw comprimo, propter fructus compressos; at planta 

 Dioscoridis et Plinii est Bursa pastoris. Notio am- 

 borum generum hodie perversa jam primis debetur patri- 

 bus; C. Bauhinus generice hoc sensu distinxit inter 

 Thlaspi et Bursam pastoris ; etiam Tournef. et Boer- 

 haave; Linnaeus utramque iterum junxit. At non so- 

 lum genere, sed imo ordine differre, hodie satis constat. 

 Thlaspeos hodierni generis auctores sunt Dillenius 1719, 

 Ventenat, Desvaux, Decandolle. 



67. Th. arvense L. = Th. arvense siliquis latis 

 C. Bauh. = Th. majus Tabern. 1590 = Th. nigrum 

 Galeni Caesalp. 1583 (= T/f. verwm Gesner 1561 quod 

 non est, neque = Th. DioscoridisLohcl, Gerard, Raj.) 

 = Ihlaspidium vulgare Trag. 1552 = Thlaspi lati- 

 folium Fuchs 1542 = Thlaspi VhxqW. 1536. 



