116 Besedaceae. 



Fam. VII. RESEDACEAE. 



Char. essent. Cal. 4 — 7 partitus, persistens. Cor. 

 irregularis ; petala sepalis alterna, 4 — 7, rarissime 2 vel 0. 

 Discus hypogynus inter petala et stamina carnosus, raro 

 deficiens. Stam. plerumque indefinita, disco inserta. Ora- 

 rium sessile vel (ut in Capparideis) stipitatum, 1 loculare, 

 apice apertum; rarius ovaria plura. Carpidia 3 — 6, pla- 

 centis totidem parietalibus. Embryo arcuatus vel compli- 

 catus, exalbuminosus. — Herbae 0,c?,rarius ?i et t> . 

 Folia sparsa simplicia, vel integra vel trifida vel pinnati- 

 fida. Stipulae minutae. Flores racemosi vel spicati, 

 1 bracteati. 



Affin. et vires. Besedacearum in Systemate naturali 

 locus diu varie explicatus est; nunc plurimi cum patri- 

 bus concedunt affinitatem arctam cum Capparideis, fa- 

 milia Criiciferis proxim^; etiam cum Papaveraceis in 

 quibusdam conveniunt, sed defectu albuminis jam suffi- 

 cienter distinctae. Reseda, Plinio sic dicta a virlute 

 resedante, contra dolores morbo fracto residuos olim ce- 

 lebrata, herba amara et radice acri, in H. lutea Rapha- 

 num redolente et olim qua Radix Resedae officinarum ser- 

 vata, parum insignis. 



•^- Reseda luteaJ. Bauh., L. = R. vulgaris C.Baub. 

 1623, ad ostium Newae per naves adportata ex a. 1848 

 sedem fixit, sed jam antehac in alio rudero urbis a D, 

 Kiihlewein reperta est. 



