122 Lroseraceue. 



fert statura 2 poll. vel adhuc minori, et ab omnibus specc. 

 statim dignoscitur: scapo basi arcuato vel decumbente, 

 sursum adscendente, folia parum tantum excedente. In 

 R. longifolia et rotundifolia scapus a basi stricte erectus 

 folia duplo vei multum superat. Semina R. intermediae 

 granulato-muricata exarillata invenit: Hayne et Rei- 

 chenbach, in ceteris speciebus arillata sunt. Ex Livo- 

 nia vidit Ledebour, ex Fennia occid. Fries indicat, 

 quare etiam hic investiganda. 



76. R.rotundifolia Gilib. 1781, 1792! Allione 

 1785 1 Drosera rotundifolia L. = Rorella vtilgaris et of- 

 ficinarum Rupp 1718! = Ros solis folio subrotundo 

 C. Bauh. 1623 et plur. = Rorella minor I Tabern. 

 1590! = Rorella Cordi Lobel 1576!! (sed planta Cordi 

 Tidetur R, intermedia, ut certius Dodonaei 1583!). 

 Primus novit Trag. 1552! qui iconem p. 528 sine no- 

 mine et descriptione exhibuit et Dodon. 1553 {Ros 

 solis) c. ic. ! 



Folia orbiculata. — Th. Willisellus apud Rajum 

 1688 solus distinguit formam O foliis terrae adpressis et 

 ^ majorem foliis erectis, inferne subnudis. 



In paludibus profundis inter Sphagnum pluribus locis 

 sat copiose. Floret a medio Junii ad finem Julii; sed 

 quoad localitates diversas tempus florendi limitibus adhuc 

 angustioribus circumscriptum, nam in quibusdam capsu- 

 lae jam dehiscunt fine Junii m. „FIos mense Julio evigi- 

 lat hora 9, claudilur h. 12 ante meridiem; floribus dies 

 mensis determinantur'' (Linne). Duratio aliis c^, aliis 

 G et (5^. 



Hist. spec. Forsan primum a Deschisaux 1725 

 circa Catharinhof observata (p. 8 obiter vocat: Ros solis); 

 in locis paludosis prope monasterium AI. Newsky! co- 

 piose, fl. m. Julio (Amman Mss. 1735, n. 45 ex syn. C. 

 etJ. Bauh.);b. Ammanus circa Ne weuse monasterium !, 

 Krascheninnikow circa fontes Pristannoi-Rutschei 

 in fl. Lugam fluentis (Gort. Fl. Ingr. 1761, p. 48 sub 

 DroserOi ut omnes seqq.); in insula Kronstadt 1793 legi 



