126 Violarieae. 



bique copiose (Sobol. 1799, p. 206, n. 570), etiam circa 

 fabricam pyriam Ochtensem (Sobol. edit. Ross. II 1802, 

 p. 181 , n. 587) ; in pratis sylvaticis turfosis humidis tuI- 

 gatissime (Weinm. Pawl. 1824, p. 113), ubique (Turcz. 

 1825, n. 167) ; in pratis et sylvis humidis ubique, Aprili, 

 Majo (Weinm. in Linnaea X, 1836, p. 65 cum descript. 

 et var. majore vegetiore); in pratis et sylvis humidis 

 uberrime, vere (Weinm. Petr. 1837, p. 27, n. 174). 



78. V.epipsila Ledeb.! 1820, Reichenb. 1823! 

 plene exposita in Diatr. Petr. 1845 p. 47. 



Stigma et stipulae F. palustris. Folium infimum re- 

 niforme, subglabrum, sequentia reniformi-cordata, subtus 

 puberula. Pedunculus semper supra medium bracteo- 

 latus, infra flores non raro pubescens (unde forsan nomen). 

 Stoloniferam nondum vidi. Flores V. palustri paulo ma- 

 jores, variant 6 — 9 lineales, pro magnitudine plantae, ea- 

 dem ratioue calcar longitudine et crassitie ita increscit, 

 ut Wnek integrA promineat,.in K pa/M^frt plerumque tan- 

 tum 1/2 iinea. Petala magis caduca sunt et 2 superiora 

 intermediis non tam arcte accumbunt ut in T'. pahistri, 

 hiatus saepe y^ linealis restat; colore quidem variant a 

 normali lilacino in pallidiorem et fere albidum, sed color 

 roseus vix adeo praevalet, ac in V. palustri. Folia in 

 vivo rugosiora ob venas infra magis prominulas; inter- 

 dum unifolia occurrit, lunc vero infimum folium F. pa- 

 lustri simillimum abortivum videtur. In solo pinguiori, 

 circa truncos arborum emortuos major fit, semipedalis, 

 macrophylla et grandiflora, folia saepe flores superemi- 

 nent et vernicosa sunt, haec forma sistit V. scanicam 

 Fries 1842! et Herb. norm.! Haec manifeste in mino- 

 rem s. epipsilam Ledeb. transit; an vero tota species 

 sui juris sit, nondum mihi sat evictura videtur, in locis 

 enim, ubi cum V. palustri promiscue crescit, specimina 

 intercurrunt, quae sane transitoria mihi visa sunt. 



In graminosis humidis et umbrosis fere ubique (R. 

 Diatr. Petr. 1845, p. 47), praecipue in regione demissa 

 copiose, sed neque in elevala deest v. g. Duderhof, Lis- 



