Violarieae. 1 29 



minute et sparse puberula. Petioli cum pedunculis sub- 

 glabri. Bracleae infra medium pelioli lineares, inte^erri- 

 mae, 3 lin. longae, oppositae. Calcar amplum scroliforme, 

 fere longitudine scpalorum. Petala imberbia. Radix te- 

 nuis, fibrosa. 



Rarissima et tenuissima nec non gracillima Violariim 

 Ingricarum, cujus tantum unicum specimen cum floribus 

 in berb. Pclrop. b. Kastalsky vidi; in loco apparenter 

 alio a Weinmannio nostro detecta sc. circa Pawlowsk, 

 viA ferrea slructA evanuit et postea a nemine amplius re- 

 perta est. Indicata: in terra turfosa subhumida sylvarum 

 umbrosarum, Aprili, .Majo (W einm. in Linnaea X, 1836, 

 p. 66 cum descript. sub n. V. horealis sibi); in sylvis um- 

 brosis, tufosis humidiusculis perrara, vere (Weinm. 

 Petr. 1837, p. 27, n. 176 eodem nomine). ^ (W., du- 

 bitante Ledeb.). 



Descv. specc. Petrop. apud Weinm. Acaulis; radice 

 fibrosa; foliis cordatis, acutiusculis, crenatis, pilosiusculis; 

 scapo foliis longiore; sepalis lanceolatis, aculis, basi fim- 

 briatis; stipulis lanceolatis, fimbriato-ciliatis, denticula- 

 tis; stigmate sursum incrassato, truncato, marginato. 

 Tota planta gracilis, laete viridis, parce pilosiuscula, 

 3 — 4 uncialis. Petala obovata emarginata, pallide lilacina. 

 Bracteae supra raedium pedunculi oppositae, lanceolatae, 

 integerrimae. — Addit Ledebour (Fl. Ross. I 1842, 

 p. 248) ex specc. Weinm. Petrop,: Pelioli ciliati vel 

 glabri; calcar rectum incrassatum rotundatum sepala ex- 

 cedens; pelala imberbia; stipulae exteriores ovatae, libe- 

 rae, interiores lanceolatae ad medium usque petiolo ad- 

 natae, integerrimae aut glanduloso-dentatae: glandulis 

 stipilatis; radix obscure articulata. — Specimen nostrum 

 supra descriptum 2^/9 pollicare, scapos gcrit florentes 

 foliis breviores, folia vix pollicaria, longe petiolata; 

 stigma, quantum ex sicco cognoscitur, magis cum obser- 

 vatione Friesii congruit, quare species e sectione H e- 

 liona exclusa et huc translata est. V. hirta iimhricola 

 Rchb., ex septemtrione lacus Ladogae jam nota, radice 

 pariter tenui, facile difTert hirsutie et fructibus; ces te 

 Mart. Apr. 1853, 9 



