136 Violarieae. 



in Raj. 1724, tab. 24 flg. 1 ex qua orta est: V. ericetorum 

 Roth! 1827 (non Schrad. 1816) et fiavicornis Smiih 

 1828! (calcar luteum esse, jam Dillenius monuit). Minor, 

 depressa, foliis parvis. Praecipue in arenosis provenit. In 

 Ingria minus frequens, ac sequentes formae, v. g. Kala- 

 makki optime! Schliisselburg! ; floret initio Junii; fruct. 

 mat. fine Julii, nisi prius. 



p. ericetortim Rchb.1823 = F.en cef or?<m Schrad. 

 ex Hayne 1816! 31edia inter a et y, adscendens, foliis 

 majoribus. Praecipue in ericelis, pascuis sterilibus. locis 

 apricis, at arenosa non fugit. In Ingria pluribus locis sat 

 copiosa; floret medio Majo; initio Junii jam deflorata et 

 cum fruct. matur. usque ad Septembr. 



y. lucorum Rchb. 1823. Caulis erectus, semipe- 

 dalis V. major; folia majora, remotiora; stipulae parvae, 

 angustae. In lucis, at in Ingria saepe in pratis apertis el 

 ibi sine limitibus in sequentem abiens. Frequens et co- 

 piosa est. Floret a fineMaji ad medium Junii; fruct. mat. 

 primi medio Junio. 



d. V. montanaL. Suec, Fries, Rcbb. Herb. norm. 

 Suec. !! Elata, grandiflora, stipulis majoribus; foliis lon- 

 gioribus, saepe angustioribus. lu graminosis humidiori- 

 bus vel subumbrosis Ingriae ubique copiose. Floret iuitio 

 Maji ad init. rarius ad mediumJunii; fruct. maluri primi 

 initio Junii m. 



V. canina Auct. Fl. Petrop., ut ex locis allegatis 

 aliisque concludendum, extra varias formas supra enume- 

 ratas saepe V. sylvaticam, a. sahulosam vero vix includit. 

 Indicata fuit: In pralis insulae Basilii cum V. palustri, 

 qu«i paulo serius floret (Krasch. Codex mss. n. 376 — 

 in editione Gorteriana 1761 p. 141 verba Krasche- 

 n i n n i k o w i i „cum priori" ita perversa sunt, ut crederes, 

 repertaro fuisse cum V. odorata in m. Duderhof); in in- 

 sula Kronstadt ^Georgi Mss. 179o, ; ubique in sylvis hu- 

 midis, praesertim circa fabricam pyriam Ochtensem el 

 Murinam (Sobol. Petr. 1799, p. 206, n. 572) etiam in 

 m. Poclonnaja et ad viam Sarscoseliensem (Sobol. edit. 

 Ross. II 1802, p. 183, n. 589}; in fruticelis et aliis locis 



