138 Yiolarieae, 



Sepala lanceolata acuminata. Flores cum calcare violacei. 

 — A V. rupestris formis macrophyllis interdum similibus 

 dignoscitur praecipue glabrilie omnium partium, statura 

 et foliis majoribus. — Variat (3 V. Riviniana Rchb. 

 1823 = F. inodora major Rivin. 1699: floribus majori- 

 bus dilutius coeruleis, calcare saepe decolore albido; — 

 Y frustranea Laestad. 1814 = F. canina ^ trachelii- 

 /b/iaWallr. 1822 sec. spec. orig. ! = V.apetala Schmidt 

 1791 c. icone! Pedalis, geniculato-flexuosa, foliis amplis 

 cordatis, tenuissimis, inferioribus longepetiolatis, floribus 

 apetalis et sterilibus. 



In nemorosis non rara (R. Diatr. Petr. 1845 p. 50); 

 floret medio Majo usque ad initium Junii. c?i. 



*** Persicifoliae. Flores inodori, lilacino-Iactei vel 

 albi; folia longiora basi ovata; stipulae majores, magis 

 foliaceae, haud ciliatae. 



Ex hac sectione nullam adhuc indubiam speciem In- 

 gricam vidi. Indicatam quidem invenimus ex FI. Petrop. 

 V. stagninam Kit. = lacteam Sm.; e Dorpat specc. 

 fida vidisse, refert Ledebour in FI. Ross. I, 1842, p. 252. 

 Ibidem quoque cum dubio V. Ruppii (diagnosi Kochia- 

 na) citatur, et revera specimina V. montanae haud de- 

 sunt ad fig. 4505 apud Rchb. Ouae eo magis respicienda 

 sunt, cum e Petropoli ilerum ut V. stricta Uornem. 

 in Fries Summa 1845, p. 34 indigitetur. In Diatr. Petr. 

 1843 p. 50 observationem altuli, V. montanam quando- 

 que heic obvenire foliis (superioribus praecipue) basi 

 minus profunde cordatis, imo truncatis, simulque parum 

 longioribus et acutioribus (F. lancifolia Resser 1809 

 et 1819 sec. spec. origin. in herb. M. Rieberst. anno 

 1815 accepta), quo statu facile pro F. stricta Hornem. 

 haberi possit, sed flores in vivo ejusdem coloris, ac spe- 

 cierum e sectione sylvestrium esse, F. montanam saepe 

 etiam floribus pallidioribus ludere, ut rhizomate pl. min. 

 laxe diramificato. Talia specimina inter normalia V. 

 montanae crescunt et consulto seligi debent. Celerum 



