160 Sileneae. 



s. Been album viilgo); Petrop. in insula Petri; ceterum 

 per totam Ingriam, praesertim circa segetes, frequens 

 (Krasch. ed. Gort. 1761, p. 68 sub Cuc. Behen L.); in 

 insula Kronstadt (Georgi Mss. 1795); inter segetes ei in 

 pratis sylvosis Pargelovii, tum Petropoli in ins. apothe- 

 caria! lapidea et Petri (Sobol. Petr. 1799, p. 102, n. 288; 

 ed. ross. I, 1801, p. 298, n. 300 sub Cucubalo Behen L.); 

 in graminosis vulgaris (Weinm. Pawl. 1824, p. 205 

 s. Cuc. Behen); ubique (Turcz. 1825, n. 282); in pratis, 

 agris, versuris graminosis, Juu. — Aug. (Weinm. Petr. 

 1837, p. 48, n. 323 cum var. (3 angustifolia). 



Adnot. Falsissima et in perpetuum delenda est: Si- 

 lene acaulis Krasch, ed. Gort. 1761, p. 70, sub Cu- 

 cubalo acauli dicens: unicura exemplar possideo in In- 

 gria lectum, locum tamen ubi inveni, non memini. Hallu- 

 cinationem in mendam augens: in summitate montis Du- 

 derhofii et circa Krasnoe Selo, in pratis siccis et locis 

 montosis; flor. Jun. Jul. (Sobol. Pelr. 1799, p. 103, 

 n. 291; edit. ross. I, 1801, p. 300, n. 303). Syn. Gorteri 

 in Ledeb. FI. Ross. I, p. 303 ideoque supprimendum. 



LIL ELISANTHE. 



Subgenus typo Sileni Elisahethae a cel. Fenzl in 

 Endlicher gen. pl. 1840 et supplementis insequentibus 

 fundatum, ad generis proprii dignitatem evehendum esse, 

 minime dubito. Adest enim e capsula perfecte uniloculari 

 character sufficiens, pro more celerorum generum Lych- 

 nidearum recentiorum, quo pacto character Silenes e 

 capsula 3 loculari acutius definiri potest (capsula 4 locu- 

 laris S. gallicae et specc. affinium in Reichenbachii 

 iconibus evidenter normalis non est; semper 3 loc. in- 

 veni). Silene noctifloraL., altera sectioni Elisanthe 

 adscripta species, cell. Fenzl et Endlicher erat Sapo- 

 naria, cel. Fries Melandryum, ab ulrisque diflfert stylis 3 

 et capsula apice 6 valvi; potius dubitari possit, an Eli- 

 santhe sit, recedit enim habitu, panicula dichotoma, se- 

 minibus granulato-cristatis et vertice ovarii vix aut apice 

 ipso tantum incrassato; melius hiuc sub sectione propria: 



