162 Sileneae.' 



ipse). Planta culta in apricis flores solstitiales aperit 

 a 7 — 8 h vespertina ad 7 — 8 ^- matutinam. 0, in hor- 

 tis non raro triennis. 



LIII. MELANDRYUM. 



MeXav^puov est medulla Quercus. MelandryonWwixi 

 „nascens in segete ac pratis, flore albo odorato" quibus- 

 dam Spiraea Aruncus, aliis Silene inflata, Clusio vero 

 Melandryum hodiernum. Roehling 1812 genus Melan- 

 drium resuscitavit, post controversias varias, a botanicis 

 praestantissimis recentioribus adoptatum. 



101. M. album = M. vespertinum Fries 1845 ex 

 Lychn. vespertina Sibth. 1794 fsed nomen Schkuhrii 

 antiquius) = Mel. pratense Rohl. 1812 = Lychnis [di- 

 oica) arvensis Schkuhr 1791 = Lychnis alba Miller 

 1768 = Lychnis dioica flore albo a et [3 (i. e. dioica 

 et 5) Linne = Lychnis sylvestris alba Dodon. 1553 

 c. ic. opt.! — Melandryum Plinii genuinum CIus. 1601 

 c. ic. valde anceps; ex foliis angustis potius huc, quam 

 ad purpureum, cuiC. Bauh. addit; icon eademjam apud 

 Lobelium 1581, ubi L. sylvestris rubello flore, an Hes- 

 peris Theophr. ? dicitur; eadem figura ad illustrandam 

 X. sylvestrem Dodon. 1583 et 1616 recurrit, quae in 

 descriptione alba et rubra appellalur. 



Flores albi, vespere noctuque aperli et suaveolentes; 

 petalorum lamina 4 lin. Calyces florum i cylindraceo-cla- 

 vati, 9 ovoidei. Capsula matura latissime ovata, 7 — 9 lin., 

 dentibus erectis vel patulis. Folia media et superiora 

 ovato- vel lineari-lanceolata. Herba pallida, glanduloso- 

 hirta, ad calyces $ et interdum versus basim caulis vil- 

 losa. — Variat foliis latioribus ovatis! et alibi rarissime 

 floribus rubicundis. 



Ad vias, agrorum margines, inter segetes, in ruderi- 

 bus, in ditione FI. Petrop. pluribus locis copiose; etiam 

 c. Lissino et in saxosis apricis inter fluv. et oppidum 

 Luga. Floret ab initio Junii vel Julii usque ad initium 

 Sept.; fruct. mat. ab inilio Julii. <f (sec. Koch). 



