Alsineae. 191 



ruderibus et arenosis; a fine Junii saltem, usque ad init. 

 el med. Sept. c. flor. el fr. mat. 



Qualis ex his planta Linnaei typica fuerit, non 

 liquet; cel. Reichenb. in S. sativa quaerit, specimen 

 Upsaliense Ehrharti erat S. viilgaris. 



Hist. spec. S. arvensis FI. Petr. Passim ad vias et 

 in hortis oleraceis, frequens, nec a locis arenosis abhorret 

 (Krasch. ed. Gorter 1761, p. 74); in ins. Kronstadt! 

 (Georgi mss. 1795); in arvis et hortis oleraceis ac locis 

 arenosis frequens, fl. Jun. (Sobol. Petr. 1799, p. 109, 

 n. 318; ed. ross. I, 1801, p. 31fi, n. 324); in agris et 

 hortis ubique (Weinm. Pawl. 1824, p. 213 ; inter sege- 

 tes, V. g. ad viam Lachtensem (Turcz. 1825, n. 308); in 

 cultis et ruderatis uhique S.vtilgaris ; in cultis 5. maa^ima; 

 aestate (Weinm. Petrop. 1837, p. 49, n. 332 et 333). ©. 



Obsevv. Spergula pentandra L. in tota Fennia 

 australi maritima copiosissime crescit et ad urbem Wi- 

 burg usque accedit (R. Diatr. 1845, p. 22). Facile dignosci- 

 tur: seminibus coraplanatis, versus peripheriam papilloso- 

 scabris, ala dilalata radiato-striata cinctis; floribus pentan- 

 dris, foliis subteretibus, brevioribus, arcte fasciculatis et 

 glabritie. 



LXV. SPERGULARIA. 



Genus sub hoc nomine optime circumscriptum, Are- 

 narias stipulatas comprehendens, proposuit Persoon 

 1805, receperunt Presl 1819, Cambessedes (qui 1827 

 plurimas species exoticas addidit, sed infauste Spergulam 

 arvensem admisit) et Fenzl. Posthac 1812 Haworth 

 Stipulariam dixit. Lepigonum Fries, quantum liquet, 

 non ante a. 1817 indigitatura, in Lepidogonum mutatum a 

 Wimmer et Grabowsky. Genus quidem Adanson 

 1763 suboluit, sed nimis temere e staminibus 10 vel 3, 

 seminibus alatis v. apteris, duplex proposuit [Buda et 

 Tissa), ut neutri jus prioriatis tribui possit. Ullimus 

 forsau generis adversarius erat Koch 1837. 



425. Sp. rubra Pers., Presl. = Arenaria rubra 

 a campestris LI = Arenaria campestris fl. purpureo- 



