206 Euphorbiaceae. 



LXIX. EUPHORBIA. 



Juba in Lybia regnante, eucpopptov Diosc. et Ga- 

 leni = Euphorbia Plinii, hodie E. officinartim nisi 

 E. antiqtiorum dicta, in Atlante monte Mauritaniae pri- 

 mum inventa fuit, Theophrasto adhuc ignota. Medici 

 sui nomine sic appellavit rex Juba, Ptolomaei pater, 

 et libellum de Euphorbia conscripsit. Species variae 

 patribus sub diversis nominibus occurrunt et genera 

 nimis dislinctaapud C. Bauhinum: Euphoibitim, Tithy- 

 malus, Pityusa sive Esula, Apios, Peplis, Chamaesyce 

 et Lathyris. Tournefort omnia in unum genus: Ti- 

 thymalum collegit, . cujus loco Linnaeus Euphor- 

 biam substituit, .quo nomine patres tantum ad species 

 cactiformes spinosas designandas usi sunt. 



§. 1. TITHYMALUS s. herba Lactaria Plin. = nl&u- 

 fjiaXo; Diosc. (qui 7 species habet) = Tt!&uii.aXXo? 

 Theophr. — Involucri glandulae et cotyledones 

 suborbiculatae v. ellipticae. Folia exstipulata 

 (Roeper 1824)* 



434. E. Helioscopia L. = Tithymalus helioscopius 

 Fuchs 1542!, Matth. 1554! Dodon. et plur. = He- 

 lioscopios Plin. cum descr. bona! = TtS^JjjLaXo? r{kio- 

 oxoTrLO? Theophr. Diosc, sic dicta, quia caput cum 

 sole circumagit: Diosc. 



Radix annua. Folia obovato-spathulata, antice serrata. 

 Umbella terminalis 5 fida. Capsula laevis. Semen favoso- 

 reticulatum. — Variat glaberrima, umbella 2 — 3 fida. 



Per totam Ingriam inter segetes (Krasch. ed. Gort. 

 1761, p. 76); passim inler segetes, praecipue circa Ligovo 

 et Pulcovo (Sobol. Petr. 1799, p. 112, n. 319; ed. ross. I, 

 1801, p. 328, n. 331); inter segetes monlis Duderhovii, 

 Jul. (Weinm. Pawl. 1824, p. 221); ad domos in monto- 

 sis Duderhofii (Turcz. 1825, n. 313); inter segetes ad m. 

 Dudcrhov; Oranienbaum etc. Jun. Jul. (Weinm. Petr. 

 1837, p. 87, n. 581); copiose in hoitis oleraceis et agris 

 ad montesDuderhof!; parcius et nunc exstincla in rude- 



