220 Tiliaceae. 



— In sylvis prope Lapuchinka, Gorodelz alibique Tiliae 

 ailsunt sleriles foliis tenuissimis, majoribus, splendenti- 

 bus, fere concoloribus, ambitu interdum inciso lobatis, 

 quae minime varietatem efficiunt, sed ad T. septemtrio- 

 na/em juniorem vel olim detruncatam pertinent; eosdem 

 ramos heterogeneos tenuifolios in var. y cum florentibus 

 normalibus inveni. Turiones similia exhibent folia, opaca 

 tamen et majora, longius acuminata, fere semipcdaUa. 



Sensu Linnaeano omnino est T. etiropaea, collectio 

 specierum parlim a patribus dislinctarum. Loco hujus 

 vero dudum herbarii praestantiores 2,3, tandem plures 

 Tilias distinctas posuere. Miller 1768 et posthac (1772) 

 Du Roi Tiliam enropaeam et T. cordatam agno- 

 verunt, germanis vulgo Sommer- et ^Vinter - Linde 

 appellatas; prima est T. grandifolia Ehrh. 1790, spe- 

 cies australior, in Germania m. Junio florens, jam in pro- 

 vinciis balticis Rossiae nullibi spontanea. Tilia cor- 

 data Miller! floret initio Julii (styl. rec); sec. speci- 

 mina Pott a. 1771 difTert ab Ingrica c^^ma dense multi- 

 flora, bracteam (angustam basi attenuatam) superante; 

 hanc in collectione siccata 1790 Ehrhart T. parvi- 

 foliam dixit, descriptionem non exhibuit. Species utras- 

 que Ehrhartianas a. 1797 fidcliter pinxit Schkuhr 

 tab. 141, describens T. grandifoliam: foliis subtus hirsu- 

 tis, germine 4 loculari, staminibus polyadelphis, stigmatc 

 connivente; T. parvifoliam: fol. glabris, germ. 3 loc, 

 stam. liberis, stigm. patente; dilTerentiam in tempore flo- 

 rendi supra exhibitam adjecit. DifTert autem haec T. par- 

 vifolia Schk. ab Ingrica cynia 8 — 10 flora, ut snbtiliora 

 taceam. Inter Tilias, in Iconographia cel. Reichen- 

 bach nitide expositas, T. parvifolia = sylvestris tab. 3tl, 

 fig. suprema, fere T. septemtrionalem rcfert, adposita 

 vero est cyma fruclifera longe aliena, fructibus 2 — 3 plo 

 numcrosioribus, obIi<iuis, pyriformibus; magis quoad 

 fructos convcnit tab. 3J2 (T. parvifolia (5 cordifolia 

 Rchb. s. major Spach), sed cymae multiflorae petala 

 majora sunt; T. parvifoUa Ehrh. genuina foliis minimis 

 Ucbb. tab. 314 ccrle Ingrica non est proptcr folia subtus 



