Geraniaceae- 233 



distinxil 1764, sed imo 1774 ut sectionem v. subgenus 

 nominc Myrrhina proposuit, quod L'heritier in dis- 

 sertatione sua, partim a Decandolle 1805 et Aiton 

 1789 citata, nullo novo charactere addito in genus evexit, 

 Erodium dictum, quod vero, Reichenbachio mo- 

 nente, Herodium audire debuisset. Eo lubentius Lin- 

 naeo suum jus reddere decet, cum G. moschatum L. 

 ipsissima planta videlur, quam referente Plinio dixerunt 

 aliqui: Myrrhin, alii Merthryda (corrupte, ut ajunt, ex 

 Myrrhida s. Myrlida). 



151. M.inodora = Myrrhida inodorttmJohn- 

 son 1636!, Dodon. 1383! = Myrrhida Plinii altera 

 inodora vulgata Lobel. 1381! = Geran. moschatum 

 inodorum Gerard, Besler = G. Cicutae foliis ino- 

 dorum et minus supinum C. Bauh. =• G. Cicutarium 

 L. excl. ^ moschato, quod Plinius „cicutae foliis mino- 

 rihus^'- descripsit = Geran. i. Fuchs 1342 ic. bona! 



Foha pinnata, pinnis dentatis vel iterum pinnatifidis. 

 Pedunculi co flori. Petala purpurea, 2—3 lin. Filam. 

 purpurea , fertiha basi dilatata. Caulis diffusus v. prostra- 

 tus, uti rami et pedunculi, pihs glandulosis divaricatis 

 tectus. — Variat statura, laciniis fol. angnstioribus et la- 

 tioribus, florum magnitudine, petalis majoribus 2 inter- 

 dum basi macula fusco punctatA pictis et in umbrosis: 

 caule debili, pedunculis bifloris. 



In ruderatis, ad vias, in agris, inter segetes, frequens 

 et sat copiose. Floret ab initio Julii vel serius usque ad 

 autumnum; fruct. mat. sub mediura Augusti. ©. 



Hist. spec. Secus hortos et in locis cultis insulae Ba- 

 sili-Ostrow! flor. Jul. Aug. (Amman Mss. 1736, n. 103 

 ex syn. C. et J. Bauh.); circa vias in plateis et pratis ste- 

 rilibus frequens (Krasch. ed. Gort. 1761, p. 108 s. Ge- 

 ranio Cicutario, ut seqq.); in ins. Kronstadt (Georgi 

 Mss. 1793); in pratis Ossinovae Roschczae aliisque, tum 

 ad yias et plateas atque in hortis oleraceis frequens (So- 

 bol. Petr. 1799, p. 161, n. 444) el in monte Pulcovo! 

 (Sobol. Petr. ed. ross. II, 1802, p. 70, n. 437); in cultis 

 et ruderatis, per totam aestatem (Wcinm. Pawl. 1824, 



