Oxydeae. 237 



composila, saepe irritabilia, juniora longitiidinaliler com- 

 plicata, spiraliler involuta. 



Affinitas proxima cum Geran/aceu jam a Linnaeo 

 perspecta; at carpidia absque gynophoro cenlrali connata, 

 loculi rarissimc monospcrmi , folia composita exstipulata 

 distinclionem suadent. 



Qualilatcs. Acidum Oxalicum fere in omnium herb^ 

 reperitur, hinc virtus refrigerans, antibiliosa et anlisep- 

 tica. Acaulium tubera amylacea, edulia. Oxys vtilgaris 

 s. Acetosella saporis grati acidi, virtutis dictae causa 

 olim et passim hodie officinalis. 



LXXVIII. OXYS, 



a sapore acido sic dicta, ab antiquissimo temporc usque 

 ad Vaillantium planta vulgaris nostra fuit et typum 

 generis Oxys apud Tournefortium efflcit; unice hoc 

 nomine variae species descriptae aPIukeneto, Com- 

 melino et Rajo, nec non Dodonaeo, Clusio et Lo- 

 belio. Etiam Oxys Plinii esse potest. Nemo ante 

 Linnaeum et 1737 hoc sensu Oxalis dixit vel scripsit. 

 Oxalis patr um (Dodon.,CaesaIp.,Tabern.,J.Bauh.) 

 nec non Romanorura et 6^aXi<; Graecorum, nomen erat 

 generale pro Rnmice Acetosa et specc. affinibus; Diosco- 

 ridi et ipsi Plinio sylvestre Lapathum: Oxalis audit. 

 Char. gcn. Stam. 10. Caps. sicca, plerumque 3 gona; 

 loculis 5 dorso dehiscentibus. — Herbae acaules v. cau- 

 lescentes, rarius suffrutices. Radix saepe tuberosa v. bul- 

 bosa. Folia saepissirae palmato- 3—5 foliolata. Flores p"e- 

 dunculati solitarii v. urabellati. 



153. O. vulgaris Clus. 1376 in descr.! = Oxys 

 alha Lamarck = Oxys Plinii s. Pliniana Gesner 

 lo61! Pena et Lobel. 1376! (sed genuinaPIinii herba 

 etiam O. corniculata L. esse potest) = Oxalis Acetosella 

 L. = Acetosella: Heucher, Rupp. = Oxytriphyllon 

 Trag. 1332 (vixDiosc.) = Trifolium acetosum: Mesue 



