24-2 Celaslrineae. 



Qualitates affinitatem dictam coiroborant. In pleris- 

 que substantiae araarae et adstrin^entes cum acribus. 

 purgantibus et emeticis junguntur. Fructus carnosi, sub- 

 inde edules; semina saepe oleo pingui plena. Evonymi 

 species europaeae omni ex parle saporis nauseosi, odoris 

 ingrati, alrum et emesin movent; e fructibus unguentum 

 olim paratum ad pediculos capitis necandos; lignum fla- 

 yidum variis artibus utile; fructus colorem flavum sup- 

 peditant. 



(LXXX.) EVONYMUS 



Plinii sive arbor suwvufjLo»; Theophr. i. e. „nomine 

 celebri" vel, ut Bodaeo placuit „arbor infelix" ex ver- 

 bis Theophrasti nascitur in insula Lesbo, in monte 

 Orcynio, cui nomen Ordyno et alibi; folia vel fructus 

 gustati pecus et speciatim capras enecant. Descriplio in 

 Evonymum Rec. non bene cadit, nonnulla potius JVerium 

 leviter indicant, apud Dioscoridem primo obvium. 

 Ev. vulgaris Clus. Lam. (E. europaeus a tenuifolius L. 

 ex parte), referente Clusio, a capris imo maxime appe- 

 titur, quae ejus foliis avide et sine noxa vescuntur, quare 

 in Pannonia Rosa arbor caprina dicitur. Sub Evonymo 

 patres fere omnes (Matth. Dodon. Gesn. Lobel. Thal.) 

 vulgarem intellexerunt, cui Clusius reliquas duas Eu- 

 ropae mediae species addidit, ita ut ideam generis puram 

 ante Tournefortinm habuerit, melioreraque C. Bau- 

 hino, qui Coffeam adjunxit. Linnaeus species a Clu- 

 sio optime distinctas in E. europaeum coegil et partim 

 confudit, E. Colpoon [Fusanum L. sec. Endl.) generi 

 suo admiscens. Petrus de Crescentiis, Bononiensis, 

 auctor saec. XIV, Evonymum sub nomine Fusanus pro- 

 posuit [Fusano s. Fusaro, Fusain^ ^Spillbclbaunt), quod a 

 tornitoribus ad fusos parandos jam illo tempore expete- 

 batur. 



Char. gen. Flores perfecti. viriduli. Caps. 3—5 locu- 

 [aris; valvis coriaceis dorso angulatis v. carinato-alatis. 



