Papilionaceae. 253 



colore placel; aegypliam vero e-se vocem Uerodotus 

 [suh Nymphaea Loto) docel; ulrumque forte, si a Graecis 

 in Aegypto agentibiis nomcn illud impositum. Uome- 

 rus Loton primam nominavit inter herbas Dcorum vo- 

 luptati subnascentes; alibi (jieXnr^dea vocat, ubi „equi 

 commedunt mellea dulcedine Lotum'-'' [Trifolinm fragife- 

 rum e.v mente cl. Fraas). Praeter arborem Lotiim [Zi- 

 zyphum et Diospyrum I^otum, nec non Celtin australem) 

 Graeci et Romani sub herba Loto generatim plures Le- 

 guminosas ad pabulum pecorum idoneas intellexerunl. 

 Lotus Dioscoridi Iriplex: \. sativa, X. iQfxepoc, hodie 

 aut Melilotiis coerulea aut (ex cl. Fraas) M. italica; 

 2. sylvestris s. Lybia, varie interpretata; a Pona pro 

 Loto ornithopodioide, a Dodonaeo pro Loto corni- 

 culata (generis hodierni fons), e Ggura in Codice Caes. 

 Diosc. antiquissimo a C. Bauhino pro Loto hirsuta?, 

 a Gesnero pro Trigonella corniculata, a Tabernae- 

 montano pro Meliloto officinali, a cel. Fraas vero pro 

 Trigonella elatiori Sibth.; 3. aegyptia, hodie Nym- 

 phaea Lotus. Species quaedam hodierni generis Lotus 

 hoc nomine apud Dodonaeum, Gesner, Dalechamp 

 et Camerarium obveniunl; Loti plurimae apud C. 

 Bauhinum etiam Loto Linnaei respondent. Ideam 

 generis magis excultam apud Rivinum et Tournefort. 

 inveiiimus. Lotus Linnaei Spec. plant. consistit ex ge- 

 neribus: Tetragonolobo Knaut, Loto Kiiaut (ulroque 

 iu Linnaei gener. pl. 1737 — i754 distincto) et Do- 

 rycneo Tournef. (a Linnaeo 1735 — 1748 pariter re- 

 cepto). Nomina trivialia rectius genere foeminino scri- 

 buntur in Linnaei Spec. pl. ed. I, FI. Suec. II el p. p. 

 adhuc 1759; non aiiter, ac apud plures patres, Virgi- 

 lium et Plinium. 



459. L. corniculata -glabra minor J. Bauh. 1631 

 ex syn.! Raj. Tournef.) L. = Trifolium cornicula- 

 tum Dodon. 1566 c. ic. ! — Melilotus germanica 

 Fuchs 1542! 



Caules solidi, procumbentes. Stipulae par foliolornm 



