260 Papilionaceae, 



Relh.), nec immerito, nam etiam Linnaei, saltem pro 

 parte; T. alpestre Jacq. Angliae exsul; 3) recognitio 

 lierb. Linn. et Suec. antiq., nec non loci Jumkil pr. 

 Upsaliam, tempore Jacquini adhuc ignota et demum 

 a. 1790 per Afzelium facta; 4) nomen flexiiosum pari- 

 ter optimum, si quidem his unquam pondus concedi 

 potest. Speciebus afOnibus operA Jacquini melius cog- 

 nitis, synonymia Anglorum ex distributione geographica 

 inclarescente rectificata; quod verba Afzelii clare indi- 

 cant „Jacquin is the first, who has given us a proper 

 idea of T, medium^''. 



Ck:- § 2. VESICARIA Linne = Vesicastrum Ser. 

 Rchb. = Fragifera et Vesicastrum Koch. Flores ut in 

 § 3. Calycis faux nuda et exannulata; tubus cum denti- 

 bus 2 superioribus post anthesin valde auctus, inflatus, 

 reticulalo-venosus. Flores carnei, rosei. 



'^. T. fragiferum L. Circa Petropolim (Boeber 

 ex Georgi 1790, n. 456); speciatim in locis humidis 

 circa Katharinhoffium et alibi frequens, fl. Jun. Jul. 

 (Sobol. Petrop. 1799, p. 174, n. 479; ed. ross. II, 1800, 

 p. 98, n. 492); Ingria (Georgi 1800, p. 1193, n. 22). 

 Synonyma mihi valde dubia, nam planta spontanea sinum 

 Fennicum vix intrat; tamen a. 1849 ad ostia Newae fl. 

 adparuit et fructificavit cum aliis ruderalibus saburra 

 navium adportatis (Kiihle w.!). ^. 



§ 3. TRIFOLIASTRUM Micheli 1729 ref. Se- 

 ringe = Lotoidea Linne p. p. Flores in capitulo v. in 

 spica subglobosa rt longe pedicellati, deflorati plerumque 

 deflexi. Calycis faux inlerne denudata; dentes aequales 

 V. 2 superiores longiores. Corolla post anthesin pcr- 

 sistens, scariosa, vexillo complicato. Legumen sub 4 sper- 

 mum, exsertum. Flores albi v. rosei. — Micheli in 

 lcgum. exserto genus fundatum finxit. T. montanum in 

 hac % anomalum, ad Lttpinastra accedit. 



