Papilionaceae. 263 



io montosis el in aliis locis similibus (Sobol. Pelr. ed. 

 ross. II, 1802, p. 94, 95, n. 487); in montosis et pratis 

 humidiusculis (Weinm. Pawl. 1824, p. 350); ubique 

 (Turcz.! 1825, n. 446); in locis graminosis fertilioribus 

 el in cultis passim (Weinm. Petr. 1837, p. 72, n. 474). 

 Obs. T. elegans Rchb. FI. germ. exsicc. pro T. hy- 

 brido L. correxit Koch in Syn. ed. 1. Recentissime vero 

 (1850) cel. Bertoloni statuit: 1) T. Michelianum Koch 

 Syn. ed. 2, p. 1020 non esse genuinum Savii, sed T. 

 hybridum L. FI. Suec. et Wahlbg. in Italia rarissimum; 



2) T. hybridum K o c h Syn. ed. 2, p. 192, non esse verum 

 Linnaei, in FI. Suec. propositum, sed T. elegans Sayi; 



3) T. elegans Koch Syn. ed. 2 , non esse genuinum Sa- 

 vii, sed speciem (Bertolonio) ignotam. Ansam procul 

 dubio his rixis praebuit distinctio T. elegantis apud cell. 

 Savi, Reichenbach, Koch et Bertoloni; nil enim, 

 nisi lusus T. hybridi macrior esse videtur, ut jam Ber- 

 toloni suspicatus est. Foliola enim variant in planta In- 

 grica rolundiora emarginata, caulis in speciminibus ve- 

 getis glaber et inanis, in aliis vero puberulus fistulosus, 

 sed medulia ex toto repletus est; legumina quidem Lin- 

 naeus semper 4 sperma exposcuit, sed variant in eodem 

 loco et imo in eodem capitulo 4, 3 et 2 sperma; e qui- 

 bus patet, plantam noslram cum Suecica et Linnaeana 

 paulo limitala omnino identicam esse. 



§ 4. LUPULLNUM Rivin.! Knaut, Rupp. = Lti- 

 pulina Linne = Lotophyllum Rchb. 1824 = Chrono- 

 semium Seringe 1825. Flores ut in § 3. Cahcis faux 

 interne denudata, dentes subaequales v. 2 superiores 

 breviores. Corolla 5 petala, persistens, scariosa, vexillo 

 convexo, margine anteriore deflexo et plerumque radiato- 

 nervoso. Legumen in calyce stipitatum. — Flores (in 

 nostris) aurei, mox fuscescentes. 



166. T. spadiceum L. FL Suec. II, 1755 = T. 

 montanum L. Spec. pl. ed. 1. 1753, n. 37, non n. 29, 

 unde nomen necesse mutandum erat = Lupulinum 



