270 Papilionaceae. 



Flores lutei, 2V2 — 3 lin., petalis omnibus aequilongis. 

 Legumina (ovaria) pubescenli-pilosa (in 2 praec. specc. 

 glabra), matura fusco-nigra, 2% ^i"«? disperma. Semina 

 latiora, ad radiculam profundius emarginata, fere renifor- 

 mia (nec ovalia et radicullt adpressA paulo tantum den- 

 tata, ut in 2 praeced. specc). Foliola superiora oblongo- 

 linearia. 



In ruderibus circa Pelropolim a. 1849 cum florib. et 

 fruct. immat. leg. D. Borszczow! Forte non rara, sed 

 hucusque praetervisa et cum specie praecedente confusa, 

 ut synonyma quaedam Auct. Fl. Petr. strictius huc ci- 

 tanda essent. In ins. Moon Esthon. vere spontanea ex 

 D. Schmidt. G, cf, saepe primo anno fructificat et 

 emoritur. 



LXXXVII. MEDICA. 



Min^ixY) (sc. Tcoa) Arist., Theophr., Slrabo, sive 

 Medica Varro, Virgil., Plin., Columella „externa 

 etiam Graeciae, ut a Medis advecta per bella Persarum, 

 quae Darius intuht" (Plin.), nunc Medica sativa au- 

 dit; Gesnero vera, Clusio legitima erat. Morisonus 

 Medicas, specierum numero sensim multiplicato, in fal- 

 catas et cochleatas, genere diversas separavit; haec fere 

 subgenera recentiorum: Falcago Rchb. et Spirocarpos 

 Seringe [Medica Rchb.). Vox Medicago ante Tour- 

 nefortium ignota erat, quod quidem ex indice in Co- 

 dicem Linnaeanum vix crederes. Tourneforlio au- 

 tem Medicago genus diversum a Medica, comprehen- 

 dens M. radiatam L., circinnatam L., numinulariam? 

 et arboream L. ; pletie igilur respondet generi Hymeno- 

 carpus WiUd. Linnaeus Medicam Tournef. et palr. 

 adhuc a. 1733 agnosceus, mox vero (1737) cum Medica- 

 gine Tournef. conjungens, contra sensum Tourne- 

 fortii et aucloritatem omnium patrum, nec non anti- 

 quorum, nomen recentius introduxit significatione per- 

 versa; Medicago enim , Tournefort ait, etymologice 

 est planta ad Medicam accedens. Ideoque Haller, 



