282 Papilionaceae. 



s. V. sativa a; ex syn. J. Bauh. plene ad V. angustifo- 

 liam pertinet, quam tunc temporis Linnaeus nondum 

 a V. sativa distinxit; in Codice Krasch. mss. 1751 — 4 

 loco synn. Linnaei adest syn. Halleri, ad V. angusti- 

 foliam spectans; planta Krasch. et Gorteri minime 

 V. sativae subscribi potest, ut in Ledeb. FL Ross. I, 

 p. 663 faclum; huc quoque citanda V. sativa Sobol. Fl. 

 Petr. 1799, p. 170, n. 468; ed. ross. II, 1802, p. 90, n. 

 481, nam praeler verbum „rarius", loci speciales ex 

 Krasch. transcripti; alias descr. et tab. Fl. Dan. citata 

 V. sativam yeram designat); in agris et fruticetis rarius, 

 Jun. Jul. (Weinm. Petiop. 1837, p. 73, n. 482 s. F. an- 

 gnstif. Roth, Schkuhr t. 201 et FI. Dan. t. 1340 satis 

 bona; additur var. p major). 



•^- §. 4. FABA. Pedunculi ut in §. 3. Semina ob- 

 longa compressa; hilum terminale in latere breviori se- 

 minis (nec laterale in margine longiorij. Herbae succu- 

 lentae, cirrhis simplicibus brevissimis v. nullis. — V, 

 Faba L. = Faba vulgaris F u c h s = Faba P I i n., M a 1 1 h., 

 C. Bauh. = XTjafJio? Iliadis, Hippocr., Theophr. fre- 

 quenter colitur et ex hortis oleraceis rejecta hinc inde 

 enascitur. 



XC. LATHYRUS. 



Aa^^upo? Theophr., a Xa-^^oupoi;, quod venerem ex- 

 citat, latinis (Plin., Col um., Pallad.). Cicercula dici- 

 tur, estque Lathyrus sativus (C. Bauh.), L. et Lathyrus 

 Ruell. Jo37, Dodon. Genus Lathyri apud C. Bauhi- 

 num salis purum, sed Orobum L. non includit, quod re- 

 centissime a cell. Wimmer et auct. Fl. Gall. factum, 

 cum Orobus non aliter differat, quam cirrho foliorum de- 

 ficiente v. mucroniformi, ut jam Koch monuit, nota 

 parum gravis et imo inconstans (v. g. in L. viciaeformi). 

 *'Opopo<; Hippocr., Arist., Theophr., Diosc, Galen., 

 quo boves saginantur, Virgilio, Plinio et Colu- 

 mellae Ervum audit et pro Ervo Ervilia L. jam diu 

 habetur; est Orobus Matth. 1565! Lobel; est quoque 

 genus Ervum Rivin.! et Linne (quoad speciem et cha- 



