Papilionaceae. 287 



ad Aug. (Weinm. Pelr. 1837, p. 72, n. 480 cum forma 

 b., quae p. latifolia). 



184. L. pisiformis (Linne 1753!, L. fll. 1763 tab. 20 

 opt!; primo apud Linnaeum 1748 ex Sibiria, in horto 

 Upsal. cultus obvenit sub n. Lathyrns n. 8.; tum apud Hal- 

 ler 17o3, in horto Gdltin». cultus, a Martino e Sibir. 

 missus; adest eliam in Gmel. FI. Sibir. IV, tab. 1 sub n. 

 Lathyrus Aj forte ante Linnaeum, sed 1769 demum edi- 

 tus ut in Codice mss. Kraschen. circa a. 1750 Petropoli 

 detectus et pro nova specie descriptus, sed a Gortero 

 non recognitus et consulte omissus. Historia speciei 

 communia quaedam habet cum iila Silenis tataricae; 

 conf. supra pag. 158. 



Calyx cinereo glaucus. Flores albo-viriduli; alae apice 

 cum vexillo iutus sordide roseo-lilacinae, venis saturate 

 violaceis pictae. Leg^umina e castaneo nigricautia, l^^ 

 poll. longa, 2 lin. lata. Hilum y^ lin. longum, \/q semi- 

 nis marmorati peripheriam cingens. Folia superiora 3-5 

 juga, foliolis ovalibus, tenuibus. Stipulae magnitudine 

 foliolorum, majores y^ — V^ • ^ poll., subdentatae. Caulis 

 (cum petiolis) apterus vel angusle alatus, ereclus, ad alas 

 ciliatus. Radix tenuis, (ex Gmel.) transverse repens. — 

 Variat foliolis late vel anguste ovatis vel oblongis; folio- 

 rum inOmorum foliola fere semper minora et angusliora, 

 interdum linearia sunt. 



In Ingria rarissime et tantum substrato calcareo S} st. 

 silurici. Exstat in Codice Mss. Kraschen. 1751 — 4 s. 

 ./^326 vL.ped. multifl., cirrhis polyphyllis, foliol. ovatis» 

 e montibus Duderhovii, unde spec. deflor. accepit. IVe- 

 que a Gortero, neque ab aliis commemoratur. In Diatr. 

 Petrop. 1845 p. 76 primus annuntiavi, singula speciniina 

 in umbrosis montis Duderhof diversis locis et annis in- 

 venta esse a D. D. Weisse, Graewenitz et Karpin- 

 ski; post hac in sylvis ejusdem monlis plura specc. obs. 

 D. D. Borszczow et Kubarkin, medio Julio omnino 

 deflorata, legum. nondum plene maturis, inilio Sept. vero 

 seminibus maturissimis. A. 1851 in frulicetis umbrosis 



