290 Papilionaceae, 



in sylvis ad viam Peterhofianam, Murinae, in, montosis 

 Pulcovae et Duderhovii! (Turcz. 1825, n. 434); in um- 

 brosis sylvaticis, primo vere (Weinm. Petrop. 1837, p. 

 72, n. 478). 



Ohserv. Species proxima et commutatu facilis est O. 

 alpestris Yl.Mi. (non W. Kit.), s. n. L. Frolovii (Fisch.) 

 restituenda, non semper foliolis angustioribus, oblongis 

 obveniens ; sed distinctissima rhizomate longe repente, 

 calyce valde gibberoso inaequilatero, floribus majoribus, 

 in sicco purpureis, 7 lin. usque ad angulum carinae lon- 

 gis (in L. verno tantum 5 lin., rarissime 6 lin.). 



Fam. XXIX. DRUPACEAE. 



Char. Flores b-meri, saepe praecoces v. coetanei. 

 Cal. liber, deciduus. Petala aestivatione convolutiva. Ger- 

 men superum liberum, unicum. Stylus terminalis sim- 

 plex. Drupa sarcocarpio carnoso v. coriaceo fibroso; puta- 

 mine osseo vel lignoso bivalvi, abortu saepissime 1-sper- 

 mo. Semen pendulum ; radicula supera. — Frutices v. 

 arbores, interdum spinescentes ; foliis simplicibus ; sti- 

 pulis liberis, caducis ; petiolis saepissime basi v. apice 

 glandula instructis. Reliqua Rosacearum. 



Affinitas tanta cum RosaceiSj ut jus familiae diver- 

 sae Drupaceis jam a Linnaeo concessum, a quibusdam 

 (Jussieu, Dec. , Meisner) abrogetur. Difl^erunt prae- 

 cipue fructu semper drupaceo, germine solitario, saepis- 

 sirae quoque calyce deciduo et praesentia acidi hydro- 

 cyanici in omnibus partibus amaris specierum pluri- 

 marum. 



QmUitates et usus. Familia nobisfere exotica; e nu- 



