Lrupaceae. 293 



stam mediam et infra in axillis nerTorum pubescentia. 

 Flores in a typica praecoces. 



Terminus speciei boreali-orientalis. In apricis sterili- 

 bus ad cataractam 11. Narovae, sed tantum in ripa sinis- 

 tra, indubie sponte adsunt fruticcs annosi, tortuosi, 3 — 6 

 pedales, ramis divaricatis spinosis, vepreta densa effor- 

 mantes; alii frutices, forte efferati, in convalle Joachimi 

 prope urbem Narwa, paulo graciliores sunt et ramos 

 etiam annotinos pubescentes praebent. (Conf. R. in Bull. 

 Acad. 1834 p. 214 (81) s. n. P. spinosa coetanea). Sin- 

 gulare, quod ambobus locis tantum proveniat var. (5. coe- 

 ranea Wimm. et Grab. 1829 floribus unacum foliis fine 

 Maji evolutis; item, quod fructus rarius, si umquam per- 

 ficiat. Cis Narowam haud conspicitur, sed cum passus 

 tantum aliquot a limitibus politicis distet, e FI. Ingriae 

 excludere ridiculum foret. 



XCr*. CERASUS. 



Cerasiis, si Plinio credimus, a Cerasunte Ponti mu- 

 nicipio nomen accepit. Cerasi ante victoriam Mithridati- 

 cam L. Luculli non fuere in Italia ; ad urbis annum 

 DCLXXX is primum vexit e Ponto annisque CXX trans 

 oceanum in Britanniam usque pervenere (Plin.) Haec 

 Romanis erat opinio vulgata. Intelligi debet varietas 

 quaedam cicurata nobilior C. chdcis, nam sylveslris in 

 Italia aderat et gulis Romanorum corruptorum parum 

 grata fuisset; talis apud Celsum, Virgilium et Mar- 

 cellum memoratur. Cerasorum apud Graecos antiquio- 

 res mentionem fuisse, ex Athenaeo colligitur, ubi nar- 

 rat, Diphilum Siphium, qui sub Lysimacho rege, 

 uno ex Alexandri successoribus vixit, multis annis 

 LucuIIo antiquiorem, Cerasornm meminisse. Kepacoi; 

 Theophr. ad 24 cubita crescit et adeo crassa est, ut bi- 

 cubitalem ambitum e radice compleat ; evidenter est C. 

 dulcis s. P. avittm L., nam C. acida, incongrue P. Cera- 

 sus a Recent. appellata, numquam in arbores magnas ex- 

 crescit et in Graecia rarissime obvenit. Apud Romanos 



