294 Drwpaceae. » 



succus acidus Cerasorum nuUibi adnotatur, polius fruc- 

 tus dulces Propertius vocat. C. acidam forte sistit 

 /.axapTif] vel Xaxoc^v] Theophr. solo nomine inter ar- 

 bores citata, quae in planitie Macedoniae vegetant et 

 quae (propler stolones?) multiplicatu facillima. Li nnaeus 

 et multi post eum genus Cerasi Tournef. et C. Bauh. 

 cum Pruno conjunxerunt, sed Haller, Miller, Moncb, 

 Persoon, Lamarck, Decandolle, Seringe, Meis- 

 ner, Fries et alii genus ex integro admittunt. 



•:xC. 488. C. acida (Trag! Dalech! Tabern! c. fig.) 

 Gartuer 1800!, Fries! = C. C aproniana Decand. 

 1815 ei Cerasa ApronianaPlinii, saltemTrag! C. Bau- 

 hino approbante; = C. vulgaris Gerard 16361, Mil- 

 ler = C. sativa C. Bauh! = P. Cerasus L. 1762; in 

 Spec. pl. ed. 1. (1753) hoc nomine etiam C. dulcem Gartn. 

 subsumsit, sive P. Ceras. d. dulcem L., quam raox (1755) 

 s. n. P. avium distinxit umbellis sessilibus et fol. subtus 

 pubescentibus, quamque Scopolius majori jure P. Ce- 

 rasum appellavit. 



Drupae acidae. Umbellae floriferae plerumque ramo 

 hornotino elongato foliaceo insidentes. Petioli eglandu- 

 losi. Folia glabra, nitida, subcoriacea, late elliptica v. obo- 

 vata, utrinque acuminata, turionum majora pubescentia. 

 Badix slolonifera. 



In Scandinavia et Germania tantum spontanea facta; 

 hinc eodem jure in Floram Ingriae recipienda; nam non 

 solum frequentius culta (praecipue c. Narwam), sed etiam 

 efferata hinc inde obvenit v. g. Petropoli (R. Diatr. Petr. 

 1845 p. 27 s. P. Ceraso L.), speciatim pr. Duderhof !, et 

 Pulcov^^o; copiose in ripa elevata fl. Luga pr. Jamburg, 

 ubi fruticeta subspontanea ad ly^ orgyias alta efTormat 

 (Conf. R. in BuII. Acad. 1854, p. 214 s. P. Ceraso). FIo- 

 ret ultra medium v. fine m. Maji et primis Junii diebus. ^ . 



XCr** PADUS. 



ITa^o? Theophrasti est „arbor in umbrosissimis 

 proveniens" (plura non dixit Th.). Rob. Constantinus 



