Rosaceae. 299 



fama notissima pendet e receptaculis carnosis, cibum aro- 

 raaticum deliciosum ulplurimum salubrem suppeditanti- 

 bus; rarius ex idiosyncrasia in quibusdam indiyiduis tor- 

 mina vel cxanthcma Urticariae simile provocant; Lin- 

 naeus asseverat, se usu fragarum a podagra prorsuslibe- 

 rumperplures annos evasisse. Fragariam sylvestrem^ 

 F. moschata in hortis frequenter culta praecellit magni- 

 tudine fructus nec non sapore et tragemata mensae lar- 

 gitur. Ruhi generatim fruclibus succosis refrigerantibus 

 uliles et grati sunt. Baccae sic dictae Riihi Idaei, copiose 

 etiam culti, continent acidum citricum et malicum cum 

 saccharo, gelatina et aromate nuptum; sitim et aestura 

 febrilem temperant, pro secundis mensis prae caeteris 

 sese commendant, acetum, aquam, et syrupum exhibent 

 frequentissimi usus in medicina; infusum e fructibus sic- 

 catis ad anhydrosin levandam populare.Mora magis aquosa 

 Rubi Chamaemori digestu facillima, dummodo recen- 

 tia, aromate quibusdam locis suavissimo, inter bellaria et 

 fructus conditos non inflmae dignitalis. Multi baccas Ruhi 

 arctici propter aroma exquisilum praeferunt, e quibus, 

 pari modo ac R. saxatilis nimis acidis cum spiritu vini 

 temetum praeparatur. Rubontm reliquorum fructus mi- 

 nus copiose obvii. Rosae c awin ae caljces baccali muco, 

 saccharo, gummi, resina, acido citrico et malico, nec non 

 substantia adstringente gaudent; a nuculis liberati et cum 

 saccharo cocti in usum domesticum veniunt ; nuculae 

 comosae purgant et helminthas propellunt, tostae loco 

 Coffeae inserviunt; pelala siccata adstringunt; lignum a 

 fabris scrinariis expetitur, frutex a hortulanis ad insitio- 

 nem et opus topiarium; in hac praesertim specie Cyni- 



