306 Bosaceae. 



pinnatiGdae. Carpidia sub 15, hirta, recta. Flores albi, saepe 

 6 petali. — Variat alibi fl. rubicundis et pubescens. 



Rarissima. In pratis ad fl. Luga (Georgi 1790, n. 

 310; Sobol. Petrop. 1799, p. 116, n. 328; ed. ross. I, 

 1801, p. 341, n. 340); in islhmo Kareliae pr. JVIanachti- 

 nam unico quidem loco, sed copiosam : (D. Kiihlewein 

 ex R. Diatr. Petr. 1845, p. 61); circa Pilowo pagum a. 

 18i0, 1 (D. Simaschko ex R. Symb. 1846, p. 230). FIo- 

 rel versus Onem Junii; fr. maturi medio Aug. '2/.. 



XCIII. GEUM. 



Graecis antiquis radicis Caryophyllatae virtus et 

 herba imo, utpote in Graecia rara, ignota fuisse videtur. 

 Geum ex Plinio habet radiculas tenues, nigras, bene 

 olentes. Gesner 1533, Turner, Matthiolus, Lobe- 

 lius et Clusius in Caryophyllata vulgari, Romae co- 

 piose crescente, recognoverunt. Linnaeus nomen Geum 

 his autoritatibus fultus, restituit et loco Caryophyllatae 

 Tournef. et patrum posuit, quae nomen suum accepit 

 ab odore radicis Caryophyllis aromaticis simili. Genus 

 ipsum jam apud C. Bauhinum et imo Clusium fixum 

 erat, sed Sieversiam ad Willdenowii tempus usque 

 inclusit. 



Diu tantum 2 species vulgares in FI. Petrop. cogni- 

 tae erant. Monographia cell. Fischer et Trautvetter 

 1837 emissa G. macrophyllum accessit et mox G. stric- 

 tum praetervisum, nec non G. intermedium. Xon inu- 

 tile igitur credidi, stirpes alias nostris simiilimas, qua- 

 rum patria hucusque latet, in sequente clavi analytica 

 characterum essentialium ex monographia cel. C. A. 

 Meyer (Ind. sem. hort. Petrop. XI Supplem. 1846) de- 

 surata, obiter indicare, sperans fore ut indicia plurium 

 jam perspecta extra dubium ponantur. 



A. Calycis laciniae in flore reflexae. Styli articulus supe- 

 rior infcriori (rostro carpidii) distincte brevior. Car- 

 pidia piloso-hirta. 



