Hosaceae, 317 



defensio nom. Linn. == P. salisburgensis Haenke in 

 Jacq. 1788 et ic. rar. pl. tab. 490! specim. vegetum 

 grandifolium opl! in descr. petala ungue concolore; rara 

 in alpib. Karlal et Geschlos = P, mactdata Pourret 

 1788 (fide Lehm.) = Fragaria villosa Crantz 1769, 

 tab. 1, fig. 2 (mediocris) ex alpib. Austr. ad pedem m. 

 Gefldtz, in ascensu m. Waxriegel et in Schneeleilen; lo- 

 cis recenlius verific. a D. Neilreich = Q — m minus 

 repens aureum J. J. Scheuchzer 1723 „pelala aurea 

 ad ungues crocea." in descr. egregia (fide Crantz). 



Planta ex planitie Germaniae et Galliae, quam omnes 

 auctores pro P. verna sihi habent, est species ab hac 

 omnino diversa, in Rchb. FI. germ. exs. n. 2074 et 

 Fries Hb. norm. IV, 66 ex Oelandia exhibita, sec. Leh- 

 mann dicenda : P. minor Gilib. {P — m s. Q — m minus 

 Tabern. 1590 c. fig.). Jam Sieber in herb. FI. Aust. n. 

 160 P. vernam Linnaei in P. salisburgensi Hanke re- 

 cognovit et Wahlenberg 1812—20 idem docuit. Verba 

 Linnaei ipsa hoc evidenlissime confirmant : „radix in- 

 ferne latis squamis ferrugineis! vestita; caules multi de- 

 cumbentes, non repentes, adscendentes!, purpurascentes! 

 vix manifesle pilis adspersi; slipulae latae!; planta adul- 

 tior fere glabra! evadit"; loci natales idem probant „in 

 alpibus Lapponiae et Helvetiae vulgaris" porro „in Eu- 

 ropae pascuis siccis frigidioribus"; porro synonymum FI. 

 Lapponicae, ubi nulla P. verna FI. Germ. adest, sed P. 

 salisburgensis, quae eliam (nec illa) circa Holmiam! el 

 Upsaliam (Hb. norm. Suec. UI, 47!) crescit. 



P. verna noslra a P. minori jam prinio aspectu vi- 

 rore laeliori cognoscitur, tota planta etiam glabrior ad- 

 paret, quia pili molliores sunt. Caules fere semper pur- 

 purascunt et dense pubescunt, sed numquam pilis longis 

 adpressis vestiti sunt. Folia supra vel glabra sunt vel pi- 

 lis longis moliissimis tecta, sed nequaquam pilis brevibus 

 densis obsili. Slipulae omnes, etiam radicales ovatae, ob- 

 tusissimae breviores. Flores quidpiam majores, eviden- 

 tius aurei coloris, ungue macula crocea. Rhizoma valde 

 characteristicum, magnum, longum, ex collo largo di- 



