Rosaceac. 321 



diramincalis, paucifoliis vel fere aphyllis scapiformibus, 

 fol. rad. maximis, loiige petiolatis, foliolis ctiam fol. su- 

 prcmorum dense et acute insiso-serratis, (non linearibus, 

 sed) elliplicis, pedicellis inferioribus longissimis, floribus 

 majoribus, petalis 4 lin. — P. incisa Desf, 1804, quam 

 antea pro specie forte homonyma e descr. habui, ex 

 icone apud Nestler omnino alia ac P. Goldbacfii^feve P. 

 patiila W. K., caulibus scapiformibus, fol. caulinis par- 

 vis ternatis P. vernae. 



200. P. argentea L. = Q — m folio argenteo C. 

 Bauh. 1623 et herb! ~ Q—rn minus Camer. 1588 flg. 

 opt! = P — on canum iJoly schisiim T hal. 1388! „foI. su- 

 pra nigricantiora, subtus cana" = P — on alterum exiguum 

 Trag. 1332! 



Caules cum pedunculis et calycibus albo-tomentosi. 

 Folia quinato-digitata; foliola supra sordide virentia, sub- 

 lus nivea, acute peclinato-incisa, laciniis margine revolu- 

 tis. Petala ly^ J>n. calycem subaequantia. — Variat flo- 

 ribus sulfureis (cop. circa Arbonje), fol. rad. 7-natis (var. 

 septemsecta Meyer FI. Hanov. excurs.); foliolis bis laci- 

 niatis (y. dissecta Wallr. 1822), latioribus v. angustiori- 

 bus; porro : 



p. P. incanescens Opiz! ex Rchb. 1832 = P. im- 

 polita Rchb., an Whlbg. 1814? non Koch. Folia cau- 

 lina supra incana, subtus nivea, anguste laciniata. 



y. serotina * = P. inclinata var. e Perecop M. 

 Bieb. Suppl. FI. T. Cauc. 1819, p. 337, n. 1001! ex spec, 

 origin. = P. argentea (3. virescens Hartm. ? (at noa 

 Whlbg.). Foliola subtus sordide cinereo tomentosa, mi- 

 nus profunde incisa, dentibus paucioribus, margine vix 

 semper revolutis. Petala saepe saturatiora, 2 lin. 



In siccis, apricis, declivibus, lapidosis praecipue cal- 

 careis, ad margines viarum, in arenosis, ubique copio- 

 sissime. Floret et fruct. a medio vel fine, rarius initio 

 Junii ad Julium, rarius usque ad finem Augusti; ^. hinc 

 inde : Narwa, Janiburg, Pargolowo (Wiburg, Imatra), fine 



J«l, isoi. 21 



