332 Rosaceae. 



= F. minors. nigra... fructu dum decerpitur, strepitum 

 edente, unde .tltafclbccr, ^rc^Ulig Thal. 1388! 



Calyx post anthesin clausus, fructui adpressus, seri- 

 ceo-candicans, caesio-glaucus; sepala exteriora 4 y. 5 lin. 

 basi attenuata, interioribus longiora. Petala 3 — 4 lin. ca- 

 lyce paulo breviora. Petioli cuni scapis abbreviati, exte- 

 riores saepe foliolis parvis pinnulati. Foliola profundius 

 viridia, subtus ceteris glabriora et rubro suffusa, ovalia, 

 obtusissima, serraturis arcuato-inflexis. Fructus maturi 

 virides ex dimidio rubro-suffusi, firmius adhaerentes. 

 Directio pilorum et antherae, ut in F. sylvestri. — Va- 

 riat : (5. mtitabilis (Hayne 1816), pilis pedicellorum, 

 inferiorum saltem, divergentibus, foliis et habitu robu- 

 stiori F. moschatae; y. parviflora, ad F. sylvestrem 

 accedens. 



In ripa, etiam ingrica, fl. Narowae infra cataractam 

 (R. in Bull. Acad. 1854, p. 215 s. F. collina) in declivibus 

 apricis graminosis usque ad urbem Narwa; ^. in ripa 

 declivi subumbrosa tl. Luga pr. Jamburg optima; etiam 

 pr. Narwa; y. pr. Narwa; utraqua var. cum F. sylvestri 

 mixta. Floret a flne Maji et initio Junii ; medio Julio 

 diu deflorata, fruct. mat. ^ . 



Obs. Ex agro Petropol. nondum specimen genuinum 

 vidi, ut jam in Diatr. 1845, p. 13 notavi. Indicata tamen 

 fuit F. cotlina Ehrh. in locis graminosis siccis (Weinm. 

 Pawl. 1824, p. 242), in colliculosis ad m. Duderhof etc. 

 Jun. Jul. (Weinm. Petr. 1837, p. 52, n. 352). 



XCVII. RUBUS. 



Rubus Linnaei, Tournefortii, C. Bauhini et pa- 

 trum omnium antiquiorum omnino eliam Rubus Plinii 

 et Virgilii est. Vocem dqrivalam volunt a fructibus 

 initio rubris. Rubus a Romanis quoque nominabatur sen- 

 tis et vepres, ut ex Columella et Ovidio prodit, quod 

 a tangentibus illico sentiatur et quod vehementer pre- 

 hendat aculeis. Graecis paTo? dicilur, a contrario, quod 

 propter aculeos loca inaccessibilia a^aTo; reddat. Apud 



