Itosaceae. 351 



lenberg); folia niajora, subtus densissime et crasso-to- 

 mentosa, peduncuii plerumque longiores; nuculae 2 ad 

 commissuram planae vel 3 obtusangulae, nec 5 (ut Lin- 

 ne descr.). 



In praeruptis circa Narwam : D. Knorre; in fissuris 

 munimenti antiqui Isborsk pr. Pskow (Germann 1807, 

 p. 89 s. Mesp. Coton. L.) ; in Iruticetis pr. Narwara 

 (Weinm. Pawl. 1824, p. 231 s. iVesp. Cot. L.); vulga- 

 tissima in praeruptis ripae ing^ricae versus cataractam tl. 

 Narowae; sed etiam in pineto sabuloso ad ostia Narowae 

 non raro occurrit (R. in BuII. Acad. 18o4, p. 213). FIo- 

 ret a fine Maji; medio Julio fruct. mat. et flor. ultimis. t' • 



CL MALUS. 



Malus Virgilio arbor est, quae mala fert. DifTerunt 

 mala a pomis, quia poma sunt generale nomen omniura 

 paene fructuum, qui ex arboribus sunt et nuces duros 

 quoque comprehendunt, quae pomum intus habent (Ma- 

 crobius, grammaticus saec. V). Graecis, si nullum ad- 

 jectivum addatur, Malus \KT^Xi<x et mahim [ji.tqXov Aeoli- 

 ce, Jonice (j.aXov nominatur. Derivatur autem jjitqaov a 

 verbo (j.-:Xo) = curo, sollicitus sum, ut Malns a verbo 

 „maIo". Dioscorides genus praesens distinguit \xl Mala 

 vulgaria, quae iterum sunt : verna, meiimela, epirotica, 

 sylvestria. Theophrasto sunt Mala tam sylvestria, 

 quam urhana. Plinius Malorum celebratarum genera 

 29 recenset (C. Bauh.) Patres omnes, C. Bauh., Tour- 

 nef., Miller, Monch, Desf., Poiret, Loisleur, De- 

 candolle 18J5, Spach aliique genus a Pyro diversum 

 habent; Linne et recentiorum plures cum eo conjua- 

 gunt, diversum tamen' subgenere agnoscunt. 



222.) M. sylvestris Plin.; Trag. 1332! Camerar! 

 Tabern. c. figg. bonis ! C. Bauh. ! et plurr. usque ad 

 Miller 17G8! 31onch. = Pyriis Malus a. sylvestris L. 

 (in Scandiuavia ex Fries fere solum mahs acidis). 



Folia ovata, obtuse serrata, breviter acuminata, pe- 



